Dokter’s Sege

Dokter kocht verleden winter
‘n Sege van het beste ras.
‘t Har hail grote kromme horens,
En ‘n sik dei sneiwwit was.

‘t Jaor hong sikkom aan de grond tou,
Want ze gaf wel roem twee kan.
Hoesholn kreeg het daordeur beter,
Segemelk daor gruit men van.

Maor hou noe zo’n dair te melken?
‘t Was beslist ‘n stoer geval.
Wel mos aan de titten trekken?
Melken kon gain ain van al….

Nao veul wikken en veul wegen
Zol mevrouw ‘t perbairn gaon.
‘n Bonte schoet mit laange mouwen
Har zai hierveur maar aan daon.

Dokter ging heur daorbie helpen,
Droug de schaomel en de pot.
Sege kwam stief tegen mure,
Trok het touw daorbie kepot.

Mit ‘n slag om d’ hals houl dokter
Stief de baide horens vast….
‘t Dair begon daordeur te blèren,
Gaf de melkers hail wat last.

Op zied ging mevrouw aan ‘t melken,
Achter was ‘t gevaar te groot.
Want men kon het toch nait waiten,
Wat ‘n sege dut in nood.

Dou zai stief begon te trekken,
Har zai ‘t jaor hail klem omvat,
Trok mit strak oetstrekte armen
Of z’ een peerd in liene had.

Maor ‘t aarm daier dat ston te krimpen
En scheen wel op sprang te staon,
Was nog nooit zo onder ‘t melken
Deur ‘n mens zo slecht began.

Nao ‘n paar vergeefse trekken
Kwam op ins ‘n witte straol.
Dou ‘n drup en nog ‘n drupke
En weer niks ‘n volgend maol.

Nao ‘n zetje wuir het beter
En kwam er geregeld wat,
d’Aine straol kwam in de emmer,
d’Aander spoot de schounen nat.

‘n Weekje was men zo an ‘t melken,
Dou was men d’r goud mit klaor.
En de dokter zien familie
Wuir dou zichtbaar glad in ‘t hoar…..