Tiedens t bestoan
zullen we hailveul mouten leren
lopen, proaten, luustern en heuren
en zo ook t kwoad negeren
om mit laifde, t leven in te kleuren
as de deuren den wieder open goan
geven we hieraan ons geheur
al gaait dat laifde mit valen en opstoan
ast even ken, holden we t kop der veur
zo ook tiedens de joaren van jonkhaid
den wel op n loatere leeftieden
krigt men mit laifde hail wat kloar
den waait langzoam weg t verdrait
om wieder te goan mit t genieten
zolaank t gezondhaid blift op t spoor
ons raaize is zo hail onveurspelboar
over t pad, dai noar t ènde gaait
en worden veurtied nait gewoar
wat ons op zo’n weg te wachten staait
hopende, dat we t meugen beleven
zowel mit n ‘lach as mit n troan’
ons zo den ook veul geluk zal geven
zo’n raaize tiedens ons bestoan!
