Herinneringen tiedens bestoan
as de sloap mie nait te pakken krigt
k mie blief draaien op t aander ziet
en bie t heuren van t nachtelijke leven
wat touhold zo bie t moanlicht
denk k aan herinneringen in n tied
dei mie gelukkig al is geven
langzoam komen ze den ook verbie
asmits al van hail lang gelee
t gait mainstal over die en mie
doar, woar wie waren op ons stee
zo van mooie en wat minder even
beleef k, al was t zo van guster weer
den wegzail, m’n ogen dicht goan
as de nacht deur de dag is verdreven
komen ze zeker weer langs n keer
dei herinneringen zo tiedens bestoan!
