Regels regaaiern

Elke keer as k via Foxhol richten snelweg rie, kin k nait noaloaten even opzied te gloepen noar t witte hotel:

‘Hotel De Boer.’

Buurman was doar kok en hai wos wat kokkerellen was. Bie mien òfschaaid van t leger onderwies in Hoogezaand, in 1980 het hai n buffet in nander flanst, woar kollegoas zok de vingers bie òfslikken konden. Koken was zien lust en leven en oet zien verhoalen sprak aaltied n zekere tröts, doar te kinnen waarken.

Buurman is al laank leden oet tied kommen en aan t hotel kist aan boetenkaante wel zain, dat t gebaauw zien beste tied had het. t Is gain mooi ploatje en noar t hou en wat, wat zok achter dichte gedienen òfspeult, bin k ook nooit nijsgiereg west.

Mor dat veraanderde dou meneer Bier in t nijs kwam.

Meneer Bier?

Nee, t is echt gain grap. Hai is aigender van t hotel en verhuurt koamers. Aan lu, dij om verschillende redens naargens aans fesounlek onderdak vinden kinnen.

Kraant meldt:

‘Wel hom bèlt het soms dijzulfde dag nog n koamer.’

Joarenlaank het gemainte lu, dij stonden te springen om n wonen, deurverwezen noar meneer Bier.

Bier helpt.

Tot anderhaalf joar leden Biers hulp nait meer mog.

Van wel?

Van dezulfde gemainte. Dij verordonnaaierde, Bier mog nait langer veur verhuurboas speulen en zien huurders mozzen mor n aander stee zuiken. Tot 10 april krigt onze goie meneer Bier tied om zien huurders de deur te wiezen. Stok achter zulfde deur is n dwangsom, dij klinkt as n klokke.

t Is jammer veur Bier, mor nog dramatischer veur zien huurders.

Woar zai t nou zuiken mouten?

t Wordt veur heur vervast n sprong in t duuster, mor gelokkeg is der in de gemainte nog n sosioale òfdailen. Dij waiten vast wel n oplözzen.

t Binnen roare, onzekere tieden.

75 joar leden was t nait aans. Mien olden, dij dou in meert nog net nait traauwd waren en dus ook nog gain ollu, zaten der net zo mit. In 1951 was wonennood in Pekel groot, net as mien opa’s zörgen om zien negen kinder aargens aans onder dak te kriegen.

As n moderne meneer Bier was opa ook nait veur ain gat te vangen. Of hai bouldoagen òfluip of dat hai makkelk zien oren spitsen kon, hai haar n goud zicht op wonenmaarkt. Zo kocht hai veur mien olden t lutje hoeske op Komnijsterwieke.

’n Kröt,’ zee mien aanstoande mouder bie d’eerste blik.

Mit n nije veurmure verdween t ‘Onbewoonboar verkloard’ van veurgevel, mor mit t ain-stains muurtje bleef t n vochteg, tochteg en onmeugelk te verwaarmen hoeske, woar wind, zunne en schimmel vrij tougang haren.

Zai hebben t in eerste joaren van heur traauwen financieel stoer had. Rìnte en òflözzen was f 25,- in de moand. Mit nog gain f 200,- verdainsten op febriek was dat n flinke hap oet heur moandloon.

Dou zai 10 joar loater noar nijbaauw verhoesden betuilen zai f 45,- hure in de moand.

Mit Bier in mien achterheufd heb k t haile riedeltje van mien pa, over hoge huren en lege lonen van viefteger joaren, nog ais loaten passeren. Heb k de rollen van dou op t nou legd en speult mien opa Bier, krigt n zielsgelokkege zeun toch nog n dak boven t heufd en let gemainte t aal op zien beloop.

‘Wie haren vrouger ook zo’n wit bordje boven de veurdeure,’ vertelt Arineke mie, as zai dit verhoal veur t eerst leest.

En wie waren nait ainegsten.

Hoeskes van onze jeugdjoaren hebben n onoetwisboare indrok op ons moakt. Dou was gelok nog hail gewoon. Wie wozzen nait van badkoamers, mor ploeterden in tobbe en vonden n kroeke in bère as t in hoes stief vroor. t Gelok zat hom nait in n mooi hoes, t was zoals t was.

Biers gasten denken der weschienlek net zo over en as de gemainte maint, noa joaren van laauwloeneg achteroverleunen regels aan te mouten schaarpen, binnen zai den nait as eerste aan zet om soamen mit Bier noar n oplözzen, n redelk alternatief – lees: n betoalboar onderkommen – te zuiken?

Zai mouten heur sosioal gezicht loaten zain. Regels regaaiern, mor mìnsen mouten aaltied op eerste ploats kommen.

Meer van t zulfde:

0 0 stemmen
Schier?
Berichtje bie n nije reactie?
Stuur mie n e-mail bie
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekiek ale reacties
Achtergrond info:

Geboren in: Pekel, 31 juli 1952
Woont op: De Wieke (Ommelanderwijk)

“Mien noam is Bram Wiekens en ik woon op de Wieke, tussen Veendam en Pekel. Ik bin n geboren Pekelder en op 31 juli 1952 zag ik op Komnijsterwieke nummer tiene, onder d’rook van strokartonfebriek d’Aalbion, t levens licht. As schoolmeester, d’mainste tied in t spesioal onderwies in Veendam en de leste joaren as leerplichtambtenoar van de gemainte Pekel, bin ik sunt 1 jannewoarie 2014 mit vervrougd pensioen. Zo rond 2000 bin ik begonnen mit schrieven. Eerst in t Nederlands, mor al gaauw bin k overstapt op t Grunnegs. Òf en tou kommen je n verhoaltje van mie tegen in Toal en Taiken, mor zeker nait geregeld. Ook noar aander tiedschriften, boeten ons dörpskraantje, stuur ik gain verhoalen. In 2008 en 2009 heb ik de Grunneger Schriefwedstried veur proza wonnen.
In 2002 is mien eerste Grunneger boukje oetgeven, ‘Oet t leven grepen’. In 2006 binnen n stok of wat vertelsels van mie opnomen in ‘Nije Grunneger kerstverhoalen’. In 2013 is bie mien eerste ‘echte’ bouk ‘Koakelbonen’ oetgeven, mit Grunneger verhoalen. In 2015 heb ik mien aigen webstee inricht, de Grunneger verhoalenwinkel. Vanòf dat mement bin ik doaglieks in de weer om mien aigen winkel te vullen mit allerlei soorten verhoalen. Tussendeur schrief ik ook nog wel es n toneelstok, n ainakter of n oavendvullend bliedspul, veur toneelverainens. Maisttied op aanvroag. Bie Vink/ lkmaar binnen dij te bestellen. Soms woag ik mie ook wel es aan n (kinder)musical of n revue en lestent heb’k soamen mit n legere schoul n filmscript in mekoar knutseld (allewel dit in t Nederlands is).”

Bouken:
Oet t leven grepen (Gopher, 2002)
Koakelbonen (Noordboek, 2013)
 
Bundel:
Nije Grunneger kerstverhoalen
(St. ‘t Grunneger Bouk, 2006)
 
Priezen:
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2008
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2009
Webstee: http://www.bramwiekens.nl/
Facebook: http://www.facebook.com/bramwiekens.schriever/

E-mail bie wat nijs?