10 11

Bie t wakker worden nam k vanmörgen even rusteg de tied om bie te kommen en as de mist langsoamaan begunt op te trekken, vroag k mie òf:

‘Is t vandoag 10 of 11 meert.’

Lichte spierpiene moakt mie dudelk: ‘Bist gusteroavend aan t pingpongen west.’

t Is vandoag dus woensdag en tougelieks begunt mien mallemeulen, as n soort van Rad van Avvontuur te draaien om op juuste doatem terechte te kommen:

’24 meert staait groot aanschreven in mien agenda. Den heb k mien leste Proatcafé en dat is over vattien doage, op n dinsdag. 24 – 14 = 10, den is t vandoag dus 11 meert.’

10 of 11. 10 11.

En zo begunt zok om even veur zeuven op de vrouge mörgen van 11 meert 2026 onder n aangenoam aanvoulende, waarme dekbère n nij adagium, n nij levensmotto te ontwikkeln.

10 11.

Twij getallen, pazend in n systeem, meer dan doezend joar leden deur Arabieren bedocht, stoef aan mekoar vastbakt, mor o zo verschillend qua oetstroalen. En veur twijde keer binnen körte tied kom k in n achtboan, n ‘roller coaster’ van over mekoar hìn kobbeltjeboiende gedachten terechte.

n Klaain overzichtje.

Op nummer tiene bin k geboren en ongewild is tien n ankerpunt, n holdvast in mien leven worden.

Ons rekensysteem is n decimoal stelsel, n standoard, baseerd op de macht van 10, veur en achter de komma.

De tien is n taiken van balans, van evenwicht en overzicht. Laaidt periodes in en slöt heur òf.

De tiene en aal zien bruiertjes, dij noa hom kommen markeren mien leven, mor nou k al zeuven òftikt heb, maark ik dat t oetkieken noar n volgend ijkpunt n hail aander, apaart verhoal is.

De tien as streefgetal, n tiene is ja t hoogsthoalboare. Op school telde ik regelmoateg de tienen van mien proefwaarkenlieste. Nee, ik was dou gain Thomas van Tienen, dij t der op aankommen luit, mor ook nait van Elven.

Elf is in gain enkel opzicht te vergelieken mit de tiene.

n Feestnummer?

Veur carnavalsvierders is t n aansprekend getal. Zai begunnen op de elfde van de elfde en kinnen in de carnavalsperiode, in de ogen van n Grunneger, dij t laifst mit baaide bainen op de grond blift stoan, alle balans, evenwicht en overzicht oet t oog verlaizen.

Elf is ook t gekkengetal.

Vrouger wuir ‘elf’ associeert mit kwoie geesten. De geest oet de flèzze. Noar de moderne tied trokken willen wie 9/11 t laifst vergeten. t Staait wat mie betreft nog aaltied en benoam de leste weken al weer, veur politieke instabiliteit.

Mit t nije 10 11 kinnen w’hopelk sturen op n nije wereldorde.

Ik bin n echte tienman, aine van vaste petronen, mor òf en tou komt der wat van n elfman bovendrieven. Den loat ik mie even goan en zuik ik, mit t risico ‘Spuit Elf’ nuimd te worden, noar wat aans, wat nijs. Bedocht in t haalfwoaks slumergebied bie n langsoam oplichtende dag, dij zok vanachter n carnavalesk bloumkesgedien aandainde t credo: 10 11.

Twij tegenpolen, tienlu en elflu, soamenweven in ain band. Oet de lözze pols schreven en taikend.

Of k der, net as bie 6 7 ook n geboar bie bedenken mout, liekt mie nait echt neudeg. t Kin netuurlek wel.

k Grout joe 10 11.

Alvast bedankt veur de soamenwaarken.

Meer van t zulfde:

0 0 stemmen
Schier?
Berichtje bie n nije reactie?
Stuur mie n e-mail bie
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekiek ale reacties
Achtergrond info:

Geboren in: Pekel, 31 juli 1952
Woont op: De Wieke (Ommelanderwijk)

“Mien noam is Bram Wiekens en ik woon op de Wieke, tussen Veendam en Pekel. Ik bin n geboren Pekelder en op 31 juli 1952 zag ik op Komnijsterwieke nummer tiene, onder d’rook van strokartonfebriek d’Aalbion, t levens licht. As schoolmeester, d’mainste tied in t spesioal onderwies in Veendam en de leste joaren as leerplichtambtenoar van de gemainte Pekel, bin ik sunt 1 jannewoarie 2014 mit vervrougd pensioen. Zo rond 2000 bin ik begonnen mit schrieven. Eerst in t Nederlands, mor al gaauw bin k overstapt op t Grunnegs. Òf en tou kommen je n verhoaltje van mie tegen in Toal en Taiken, mor zeker nait geregeld. Ook noar aander tiedschriften, boeten ons dörpskraantje, stuur ik gain verhoalen. In 2008 en 2009 heb ik de Grunneger Schriefwedstried veur proza wonnen.
In 2002 is mien eerste Grunneger boukje oetgeven, ‘Oet t leven grepen’. In 2006 binnen n stok of wat vertelsels van mie opnomen in ‘Nije Grunneger kerstverhoalen’. In 2013 is bie mien eerste ‘echte’ bouk ‘Koakelbonen’ oetgeven, mit Grunneger verhoalen. In 2015 heb ik mien aigen webstee inricht, de Grunneger verhoalenwinkel. Vanòf dat mement bin ik doaglieks in de weer om mien aigen winkel te vullen mit allerlei soorten verhoalen. Tussendeur schrief ik ook nog wel es n toneelstok, n ainakter of n oavendvullend bliedspul, veur toneelverainens. Maisttied op aanvroag. Bie Vink/ lkmaar binnen dij te bestellen. Soms woag ik mie ook wel es aan n (kinder)musical of n revue en lestent heb’k soamen mit n legere schoul n filmscript in mekoar knutseld (allewel dit in t Nederlands is).”

Bouken:
Oet t leven grepen (Gopher, 2002)
Koakelbonen (Noordboek, 2013)
 
Bundel:
Nije Grunneger kerstverhoalen
(St. ‘t Grunneger Bouk, 2006)
 
Priezen:
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2008
1e pries Grunneger Schriefwedstried cat. proza 2009
Webstee: http://www.bramwiekens.nl/
Facebook: http://www.facebook.com/bramwiekens.schriever/

E-mail bie wat nijs?