Ramp

Der het n grote ramp west. Hou kommen joe den deur d’eerste 72 uren? Veurzienens as wotter en elektreseteit waarken nait meer. Hulpdainsten bennen overbelast. Te minzent dij eerste drij doagen bennen joe op joezulf anwezen. Wees doarop veurberaaid.
De trainer haar t zo kloar en dudelk uutlegd. Kurzes in n zoaltje van d’Houkstain. Mit n Powerpoint prezentoatsie en n brochure in kleur, op glanzend pampier. Om t thuus apmoal nog es noa te lezen.
Noa afloop nimt de trainer heur met noar t gebaauw der nevvens. Zai bennen in de leegstoande Reformeerde kerk van Zèlng. Doar trekt hai de deur open van t bezzemhok onder de trappen. Moakt n neudegend geboar: “Noe t praktiekgedailte. Goan joe mor noar binnen.”
Trijnie en Geert stappen t hok in. t Is der donker, t roekt dreug en mof en zai kinnen nait rechtop stoan. Veurdat zai der wait van hebben gooit de trainer achter heur rogge de deur in t slöt. En den is t stille. Zai heuren gainaine meer.

Zörg dat joe n loaden powerbank veurhanden hebben om joen tillefoon op te loaden. n Buutslamp mit rezerve batterijen.
In t hok is t stokdonker. En Trijnie het aangst veur t donker. Zai knipt t luchtje van heur mobiel an. Dat geeft verlichten mor t duurt nai laange. Langzoam an wordt t luchtje altied mor vrakker en dooft den hailemoal uut. Zai haar vergeten heur mobiel op te loaden.
Uren in het donker. Wachten op de trainer. Op aine dij de deur van t hok open moakt. Vrezelk langzoam kruupt de tied veurbie. Ongemakkelk zitten op d’haarde vlouer. Zai hebben al pebaaierd de deur open te kriegen. Der tegen daauwen, trappen, beuken, bomzen. Vergees. De deur blift tou en buten blift aal stille. Zai kriegen t n bietje kold.
“Komt dij man nog weerom om ons der uut te hoalen?” De stem van Trijnie klinkt ongerust. Geert kin t nait mooier moaken den t is. “k Dink dat de bedoulen is dat wie dij 72 uur heer zitten blieven.”

Zörg veur n etensveurroad mit vlezzen wotter, stoet, inblikt vouer, kookapperoat. Zörg veur waarme klaaier en dekens. As der gain wc is: veur n emmer mit deksel.
Kroepend goan weer n poar uren veurbie. “k Heb trek. Is der heer niks te eten?” Geert lust ok wol wat. Zai tasten rond in t donker, vinden twij blikken. Dij vuilen drousteg en stovveg an. Gain idee wat der in zit. Eerst mor zain dat wie dij open kriegen.
Zien buutsmesk mit blikopener het Geert nait bie zok. Hai pebaaiert wat mit d’huussleudel. t Lokt nait, de blikken geven nait tou. Zai pebaaiert heur tanden. Niks. Zai smakken de blikken haard tegen de mure. Niks. Pulen mit heur vingers, heur noagels. Zai doun zok piene mor de blikken blieven tou. Trijnie vuilt bloud op heur haand, zai zoegt t op.

Zörg veur n EHBO deuze mit verbaandmiddels, schere, jodium, n tourniquet. Wait hou joe wonnen verzorgen.
Niks te eten. En zai bennen nog altied kold. Geert trekt zien jazze uut en dut dij om de scholders van Trijnie. Dat helpt nait echt. En zai zitten ok zo ongemakkelk, kinnen heur bainen nait strekken. Op dij haarde kolde vlouer.
“k Mout plazzen.”
n Plastieken emmer mit deksel is der wol. Dij haren zai tastend in t donker al ontdekt. Trijnie is t nait wend, plazzen op n emmer. t Mout mor, kin ok nait aans. En t lokt.
Weer verstrieken laange uren. Zai bennen de tel kwiet, gain idee hou laange zai al in t hok zitten. t Allozie van Geert gift gain lucht. Meschains al wol n poar doagen?
“As wie dit hoalen, dij 72 uur, kriegen wie den n diploma?” Geert vindt dat wat om noar uut te kieken, die an vaast te holden. t Gift n bietje hoop. Veur Trijnie moakt t apmoal niks meer uut. “Wel zegt die dat der nog aine komt om dit hok open te doun? Dammeet komt gainain, bennen dij ons vergeten.”
Honger hebben zai. En dörst. t Hok is stovveg en korkdreuge. Trijnie begunt zaachtjes te hoelen. Geert dut zien aarms om heur hìn. “Geert, wat mouten wie noe?” snokt zai. “Pebaaier dien troanen op te drinken. Dat is in elk gevaal wat tegen dörst.” Hai heurt Trijnie stinnen. En slikken. Dij smoaken n bietje zolt.
“Haren wie noe mor echt wat te drinken.” Tastend haren zai t haile hok verkend. De blikken en plastieken emmer. Doch vinden de vingers van Trijnie nog n ketonnen deuske. Hailemoal in d’uterste houke van t hok.
“Waist doe wat dit is?” In t deuske zit n soort plastiek buus mit n braaid en n smaal end. “Gain idee” mommelt Geert. “k Vuil heer wol n pampiertje, de gebruuksaanwiezen?” Doar hebben zai niks an in t donker.

Zorg veur n wotterfilter. Doarmet kinnen joe voel wotter zuvern tot drinkwotter tou. Lees de gebruuksaanwiezen goud veurdat joe de filter bruken.
“Geert”
Der bennen weer uren veurbie goan. Geert gift heur n kneepje in heur aarm. Mor Trijnie blift stille.
“Geert”
Andermoal n kneepje. “Kinnen wie onze aigen urine drinken?” Noe blift t stille bie Geert. “Na joa, as der niks aans is.”
En weer bennen der uren veurbie goan. Zai haangen dwelmerg tegen de mure, tegen nkander an. Bennen votzonken in dreumen, fantezien. Over waarme zunne dij buten schient. Op n toavel vol mit eten en drinken. En der is meziek. Reggae meziek mit n slierend basritme. Dij altied haarder deurklinkt.
Zai worden der wag van. En dij meziek blift. Dij meziek is echt, dij komt van buten! Doar is aine! Zai schraaiwen zo haard zai kinnen, bomken, trappen tegen de deure. De meziek blift gewoon angoan. Nog haarder schraaiwen, bomken, trappen. Zai heuren dat de meziek zaacht wordt. Aine komt noar t hok, rinkelt mit n sleudelbos. Sleudel draait in t sleudellok.
Verblindend daaglucht. Mor dat went snel en zai kieken in t stomverboasde gezicht van n Afrekaanse jong mit dreadlocks. Om hom hìn emmers, vaailen, bezzems, n ghettoblaster.
“Krieg noe wat!” zegt hai as hai t kruuslame twijtal uut t hok kroepen zugt.
Mor hai wait woar dij verlet van hebben. Zien thermosvles kovvie. Zien lunchdeuze.
“Gift niks heur” zegt hai as dij al zien kovvie opdrinken. Zien haile lunch opeten. Geert en Trijnie stroalen. Zai bennen nog nooit aine zo dankboar west. Geert gift hom ale sinten dij hai bie zok het.
En den noar buten. De Dörpsstroade over. An de Torenstroade, schuuns tegenover, is heur huus. De huussleudel, en zai bennen binnen. Weer thuus.