Om Leerms kommen

De wier, dit dörp, de kerk, de kroug,
herinnert mie mien gang deur ‘t loug
op zundag en op warreldag, van joaren heer.

Boven op de bult, as was t n soort bekronen
van wier en dei der wonen,
op zundag en op warreldag, van aiwen heer:
Donatus, pronkjewail op t hogelaand

Vrömd is hom elke grootseghaid
Eer ain veurnoame beschaidenhaid,
op zundag en op warreldag, sunt aiwen heer.

In vörm van n kruus gebaauwd
Veur elk in Leerms zo vertraauwd,
op zundag en op warreldag, sunt joaren heer:
de St.Donatus, pronkjewail op t hogelaand

Nait elk en ain hèt binnenkaant zain,
Veur paardie n wel wat stoer terrain,
op zundag en op warreldag, sunt joaren heer.

Want vèr boven ons in t koorgewulf
sprekt tot ons t Godslam zölf
op zundag en op warreldag as aller heren Heer:
in St Donatus, t pronkjewail van t hogelaand

Vaaier evangelisten stoan er rondom t Lam,
Dat as Verlösser tot ons kwam
veur zundag en veur warreldag, en altied weer,

Hail vrouger hebben zai van Hom schreven,
Veur wèl geleuven, bleef Hai t centrum van heur leven,
op zundag en op warreldag, heur Heer,
krek as in St.Donatus, dat pronkjewail op t hogelaand

t Mag den zo wezen, dat wèl om Leerms kommen is,
Nait ain van d allerdomsten is,
Recht wies is hai, dei van de rondweg van het leven,
Zien haart aan t Lam het geven:
n Neie richten is goan woagen,
op zundag en op warreldag, joa aal zien levensdoagen.