Mij (Uithuizermeeden) – sonnet
As Grunneger ben ik op Mij geboren.
Dat staait vast en veraandert nait meer.
Het is Mij en dus nait Zandeweer.
Want op Mij staait toch dij mooie toren.
k Heb et dùrp op ainmoal toch verloaten.
t Ging om waark en doar dou je wat om.
Moar t gaf ien t begun wat gebrom.
Dat kreeg ik al gauw ien de goaten.
Moar de toal ien dij stad was gain Grunnings, o nee!
Want ien Assen doar sprak men dat nait.
Nou ien t Hollands: dat viel echt niet mee.
Moar op n duur zee ik toch: veuroet mit de gait.
En ik kwam op een dag goud op glee.
Of k het goud dee dat wait ik nòg nait.
