Mien Polder

Wie Brouksters wie holden van ôns Polder,
Wie vuilen ôns doar allemoal riek.
Doar vin je gain dikke rentnaaiers,
Op Polder binnen z’allemoal geliek.
Wie aarbaiden zo laank as der licht is,
Wie knooien op ôns klain stukje toen,
Wie zitten nait aan kin tou in stiesel,
Moar droagen blaauwe kiel en bezoen.

Refraain

Dij goie, olle Polder,
Midden in Noordbrouk,
Blift veur ôns toch altied,
De allermooiste houk.
In dij olle Polder,
Mit zien laange loan,
Doar binn wie ja geboren,
Doar goan wie noeit vandoan!

D’ol Dodde dij kikt over Brouk hin,
En zigt hou het Poldervolk stridt,
Al het hai zien klok ook verloren,
Toch leeft hai nog hailemoal mit.
Hai zigt hou de kinder oet Polder,
Op klompen noar schoule tou goan,
Hai zigt hou ze zingen en springen,
En hou ze soms vechten op loan.

Refraain

Zo leeft hier het volk oet de Polder,
De kerels mit voesten as stain,
Doar vin je gain twijstried of roezie,
Op Polder binnen z’allemoal ain.
Al lopen wie hier mainstied op klompen,
En binnen wie wat roeg soms van toal,
Ons Polder dij hol wie in ere
En doarom zingen wie allemoal ….

Refraain

Siddeburen, Oktober 1945

Instuurd deur: G. de Wit

Meer van t zulfde:

Ploats hier joen reactie op dit stòkje; algemaine reacties kennen in t Gastenbouk

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Achtergrond info:

Olle en nait zo olle laidjes.

Kenje dat, der spoukt joe n laidje deur d’kop mor ie waiten nait meer hou t wieder was?
Meschien staait e hieronder.
Komen je hom nait tegen? Even sturen en wie zetten hom der bie.

E-mail bie wat nijs?