Meziek en meer
t Orkest begunt te speulen,
dij nommerdag op t Knoal.
k Zit zachtjes mit te neulen
op de klanken van orkest en koor.
Deur de meziek hin zai k de netuur,
of heur k de netuur in de meziek?
Mie dunkt, t kin baide wezen,
heur mor ains hou of ik t bekiek.
k Heur flòiten, hobo’s en klarinet,
k zai bloadjes dwarreln op de grond.
Trompetten loaten de boomtakken zwiepen,
meziek en stemgeluud goan mit in t rond.
k Heur de pauken tekeer goan,
woeste störmvloagen mit de grode trom,
mor daip in t bos wordt t weer rusteg,
de fioulen kommen weerom.
In dit fiedeln goan gedachten zweven,
de mezieknoten darteln deur mekoar.
Wie goan advent en kerst beleven
en dit concert maakt t woar!
k Heur de stemmen van t koor verstillen,
de klanken van t orkest staarven vot.
Netuur en meziek as n grode symfonie,
dizze herinners baarg k op as in n kevòt.
Twijde pries Westerwolder Schriefwedstried 2026
