De telegroaf

Hou is het toch wel meugliek, nou,
Wat gaait t mit de telegroaf toch gau,
Zoo as t doe waist, lait onze Geert,
Dei in Veendam n ambacht leert,
Mit buurman Sander disser doagen,
Mie noar n poar neie stevels vroagen.
Nou klom ik gusteroavend, loat,
De poal in dei bie t wachthoes stoat,
En hing de stevels an de droad.
Zoo, docht ik, bin k er zeker van,
Dat hai ze fredig kriegen kan.
En juist heb ik het zoo bevonden,
Ik ging vanmörgen vroug rais zain,
Of onze broave Geert misschain
Ook antwoord had weeromme zonden.
Ik von in ploats van t neie poar
Nou al zien oale stevels doar.
Doar het bepoald dei oale gast
Weer ain van ons wel mit verrast,
Veur die of mie of onze Kol,
Dat aine ze nog wel droagen wol
Moar heurt ais – en dat bleek van achtern –
Want hei har op de loer gestoan
Dou Jel de poal was ingegoan
Huil Jochem, dei rappe spoorwegwachter,
Ze hail gauw doar dou weer vandoan.
En hong zien ollen er weer achter,
Um zöndoags zag men Jochem Hoan
Mit neie stevels bie d’hekken stoan.

Oet overlevern