Cecile

Zinloos geweld,
n kind van net dattien joar,
en aine sluig zunder reden,
heur zo in mekoar.
Zai het t overleefd,
mor t vertraauwen is ze kwiet,
ken dat nog genezen?
Wat is dit veur tied?
Het snôkken van heur mouder,
ging mie deur maarg en deur bain,
dou zai mie vertelde,
over de wonden dij zai haar zain.
Heur wanhoop, verdrait,
dat dee mie slim zeer,
de troanen dij ze schraift,
zo meuglek nog meer.
Dij troanen van onmacht,
van zörg om dat kind,
de zunne wordt nacht
as t geweld overwint.
Zinloos geweld…
geweld hèt noeit zin,
mor dat het nait stopt,
dát wil d’r bie mie
nou ainmoal nait in…

Mit dit gedicht dee Giny mit aan de de Grunneger Schriefwedstried van gemainte Vlagtwedde in 2009, zai kreeg de twijde pries poezie. t Gedicht gaait over n dochter van n collegoa dij in dezember 2008 dit overkommen is in Stad.