Kupers, Piet

t Speulde zok weer of in dat klaine boerderijtje woar ik opgruid bin in Hoogkerk.
Pa haar n stuk of wat bruiers dij of en tou bie ons kwammen.

Zo ook oom Bernard dij altied oom Bennie nuimt wer.
Hai was ook nait groot, zien vraauw tanne Marietje wel, nait allain groot van postuur mor ook mit mond haar ze nait achteraan stoan, ze kwam van t Zuderdaip zoas ze zulf altied zee, en ze vluikte beter of aarger as mien Pa en veur gain grote kerel benauwd.
Ze begunde de mörgen altied mit drij zolte heerengs, oom Bennie kreeg n bord dikke pap mit drij scheppen sukker, dat was goud veur zien spieren (zij tanne Marietje).

Zo of en tou kwammen ze aanscharreln mit heur baident, en noa kovvie en ain twij drij borreltjes vertrokken ze weer noar Stad, tanne Marietje haar n gloepende hekel aan moezen en rötten en dij waren der wel bie ons in de olle schuren.
In dij tied was ik joar of aachte denk ik.

As tanne Marietje even noar de plee mos, dan mos moeke mit heur mit. Wie haren gain elektries licht op t olle achterdeel mit vaaier koustallen, en dan hailmoal achteraan de plee, mit n klain dakroamke, moeke ston den veur de plee mit schienvat in haand totdat Tanne kloar was.

Mien oldste bruier zat op zeevoartschoul hai leerde veur stuurman, was doarom thoes, hai haar al wat joaren voaren op kustvoart en duurfde hail wat ofzain.
Dij oavend ruip hai mie noar boeten in t stikke duuster, en zee, “Woar is dien Hanska” (een tamme torenkraaie).
Ik zee “Dij zit op t dak denk ik”. “Floit hom ains”, zei mien bruier Kloas.
Ik dee t en Hanska kwam aanzailen en gong op mien scholder zitten.
Kloas zee “Nou geef ik die n zetje dast in dakgeude komst, en den stopst doe Hanska deur t pleeroamke hén, kinnen wie laggen.
t Leek mie wel wat.

Dou ik dat doan haar gebeuren der hail veul dingen teglieks, tanne Marietje vloog mit roze onderboksem op hakken mien moe ondersteboven schienvat vloog deur de locht, mien bruier was vot, mien pa ropte mie tot dakgeut oet en gaf mie n klets veur mien kont, oom Bennie ston mit mond open in keuken.
Even loater gongen tanne Marietje en oom Bennie op fietse vot en ik mos vot op bèrre.

Dou mien moe nog even bie mie kwam haar ik pas deur wat ik ainglieks doan haar en nam ik mie veur om der nait weer in te trappen wat mien ollere bruiers mie instuupten.
Mor ik ben der wel ains voaker instonken.
t Was de ainigste moal dat ik n klap van mie pa had heb.

Laank leden, zo om en bie 1950, woonden wie an t Houndaip in Hoogkerk, in n lutje boerderijtje met n grode toene, an alle kanten gruinlaand, en aalmoal sloten. Pa ventte zo dag en deur mit pietreulie in Stad, mor lag nou op berre mit spit in de rugge, hai kon gain stap verzetten, dee gloepens zeer.

Moeke was bezeg mit hoesholden, klainste bruier van zo omennoabie vief joar, speulde mit autogies, schienboar ging t nait zoas hai wol want hai stampte met zien voutjes op de grond, “moeke !!!”, brulde hai, “help mie even”, mor moeke kon hom nait heuren, dij was hounder an t vouern, dat mos toch ook gebeuren, pa kon nait helpen, en ik was noar schoul, klain jong luip kwoad vot.

Wie hadden nogal wat roemte in schuur, en omreden pa gain veeboer mor pietreulieboer was lagen der in schuur voak spullen van mien oomkes, ook lag doar in dij tied n boot, n mahonieholten B.M.er de Tureluur haite dat ding, was van ome v.d. Woude wat gain echte ome was mor n kammeroad van pa, ding lag op de kop, op n poar blokken holt.

Dou ik oet schoul toeskwam was t nait best, moeke schraide, wat nait voak gebeurde want t fiene wieffie was nargens benaauwd veur, pa sprong as een jong hert over sloten hén.
Buurman v.d. Schans porde mit n haarke in sloot, buurman Engels zee “dewe dij kin wel dood wezen” (dat dewe was n soort van stopwoord van dij man). Ik denk dat der wel zo’n tien man noar Jopie aan t zuiken wazzen, hai was al twij uur vot. “En wie hebben alles noakeken”, zee buurvraauw, “hai is vot en hai blift vot”.
Moeke schraide, pa vluikte, buurman huil zuch stil, en inains ston doar Jopie midden in woonkeuken. En hai zee …, “wat binnen jullie aan t doun, wat n drokte. Moeke kist mie even helpen veur mien autogies?”

Soavonds har Pa weer last van de rugge, gaf moe Jopie n extra knovvel, en in bedstee vertelde hai mie dat hai in sloap valen was in de punt van de Tureluur.
Roar mor hai is de ainegste dij nait voaren goan is van ons vaaiern.