Hof van het, Sienette

Kiender.. zo laank zai mor doun wat of heur ollu goud vinden binn ‘t keudeldoemkes en binnen de ollu tröts op zai. Mor o wee as d’r es aine uut de pas lopt din ist sikkom oorlog. Mor wanneer wait ain kiend of e over de schreef gait. t Goud en nait goud van ollu is veur kiender nait echt duudlek. Zai roaken dinn ook al gauw t spoor biester. Neem nou t bölken van ain potje. Doar is mamme slim wies mit, mor as ain kiend bölkt kriegt ain lel om de oren.

Kiender zulf binnen harstikke duudlek en dat is mooi zolang zai nog moar klain binnen.
Zo zeggen zai as zai het waarm hebben “mam ik heb ain hait heufd”. Of “Ik mout poepen”. Duudleker kint nait.

Toch gruin onzai kleine grunnegers op in ain wereldje van tegenstriedegheden. Zo klain as zai binn meugt zai overal veuraan stoan. Pabbe helpt heur zulfs ain elleboogie mit. En eem loater ast jong zukzulf ain weg noar veuren boant ist ain klain veurkroepertje. Eten ook zo’n tafereel. Piezelemietjes binn t dus wat wordt d’r altied zegt: “Zittn, bord leeg, as magst nait van toafel”, mor as moeke wat stoan lat het zai zuk teveul opschept.
En dinn ist kiender op berre goan tied. “Nee, joe kriegn gain chips meer ook gain drinken. Mit ain volle buuk kinn je nait slopn en je loopn aal noar t gemak”. Moar kiender binn nog nait op berre en de knabbels en drinkerij kommen op toafel. As de kiender d’r dinn wat van zeggen moutn zai nait zo biederhand doun.

As kiender vroagn “Mam zulln wie voader en moedertje speuln goan”, is moeke mui en as pap t vragt moutn kiender vroug op berre want morgn ist weer ain drokke dag.
Of wat dacht je van dai griepstengels. Overal zittn klaine kiender mit vingers an. Niks is vailig veur heur en telkens mouten zai heuren, “Doar magst doe nait aan zitten, nee stoan loaten”.
En ain poar joar loater moeten zai heur handen ain beetje meer loaten wappern in t huusholden. t Vaalt mie dinn ook nog tou dat onze kiender goud terechte kommen.

Wie moutn onze kiender goud grootbrengen want kiender worden groot en dinn brengen zai kiender groot.

Tine Toetpot

Ik wol wel ains waiten hou of dat nou leek, zo achter zo’n kuierkaare. Dus heb ik mie n schier karrigie laint uut Tuntlerhuus (n verpleegtehuus veur demente bejoarden op Troapel). Mor moak joe nait drok hor. t Minske van wel dizze kaare is wait toch nait dat ze hum mist. Wat zeg ik ze wait nait ains dat ze n kaare het en boetendes ze binnt nait allemaol tougelieks in de bain. Zoveul verzörgers binn d’r nait doar is nog aal gain geld veur.

Ja, t is wat in dizze moderne wereld. De oma van tegenwoordigs is nog nooit zo mobiel west. Ze het n kuierkaare en n buutsebeller en zo trekt ze t haile dörp deur. Hebben joe ooit zoveul kuierkaarn zain as de leste tied. Wait je hou dat komp? Ze kriegen de kaar van kinder.
Joa, de kinder zörgn goud veur heur olluu. Oma is wies mit heur kinder. Kinder binn traauwt en hebben n goie boan, twai auto’s, want ze waark’n baide overvér. Kinder hebben t moar drok mit alles en gain tied meer om eevm laanges te kommen. 30 meert kommen de kinder op vesiede van 14.00 – 16.00 uur. En nou het oma van de kinder n kuierkaare kreegn. Laif he, zo kommt oma wat meer onder de minsn.

De kuierkaarn lieken allemoal op mekoar. Iederbod noa t koffie drinken in de grode zoal van het verzorgingstehuus as elk en aine zien kaare weer pakken wol gaf dat groode klierpartijen en houwerij. Houveul verkeerde kaarn nait mitnomen binn.
De olluu hebbn d’r wat op vonden. Als ze de kaare in de gaange van tehuus parkeren loaten ze d’r wat inliggn van heurzulf. n Tassie, braiwaarkie of n roze kussentje. t Euvel is groot aan as d’r din toch aine mit heur kaare d’r vandeur gait.
Drai weeke leden was oma Diekhuus d’r strontzat van, ze was al twai borduurwaarkies kwiet en dou was ze zo grammietig dou het ze heur kunstgebit in’t körf legt. Nou, ie roadn’t zeker al wel, ze konn nait van zug afbietn dou de kaare alweer vot was. Mor Oma, komt zo wel meer onder de Minsn.

Nou en of Oma d’r wies mit is. As ze bodschoppen doan het bie de super roupen jongeluu heur noa. “hé oma, schier shoppertje hebben joe”. Ach, en mit dai verrekte smalle zwabbernde bandjes ist niks gedoan. Lest blokkeernden ze. Dou sleug ze veurover mit kop in de körf en mit n doodsmak op de grond, de pot mit graauw aarten an diggeln en krintjebrij tot achter d’oren. D’r stonn ín körde tied wel datteg minsen om heur tou. Dai heb m oma dou mitholpn om van heur sinten of te kommen.
Ja, oma komt zo meer onder de minsn.

Joe zaint wel. Het lopen achter zo’n kaare is nait t zwoarste waark, mor t gedou d’r omtou.

Ain grunnegs woord veur badminton is d’r nait. Teminzen nait in t buutswoordenbouk. As ik Badminton in drei stukkn verdail dinn geft dat: bad-min-tön of bad-min-tünne. Dat wiekt nait veul oaf van t gewone ‘Bedminton’ Engelands uutsproakn. Laiver zug ik dinn ain vertoalen van ‘Pluimpje slagen’ dat geft ‘Plume batsen’ of ‘Plume sloagn’. Plume batsen dat mout wordn.

As ambasadriese van de gemainte Vlagtwedde (allenig is verhoaltjes) mout ik mie op de hoogte holn van t raailn en zaailn in dörp Troapel. Dus ook mit plume batsen. Dat gait mie net zo stoer of as de baauw van ain nije winkelcentrum in Troapel. (Doar binnen ze ook al joaren mit bezig en t plan is d’r nou).

Mien gang is ja gain doktersgang dus ik loop mie in t veld de hakn uut lief. Hebm joe dat wel ains maarkt? Doar woar of je nait stoan doar komt de plume. Dat heurt d’r bie zeggn ze dinn, ja tis aal best mor worst d’r muid van en t begunt te krieweln. Veur op kop en bie d’oorn langes. Dou mie dat veur de eerste moal overkwam wol ik dat gekrieweln krabn en dou veulde ik natteghaid. Ik wus nait woarof dat vot kwam. Zat d’r ain lek in t dak van sporthal? Dinn mos de wetholder d’r bie, dai kinn vervast veur ain habbekrats materioal regeln bie Wedeka. Of was d’r aine kureg west en har mit woater gooit? Nee, niks, mien mitspeuler deed mie dat mit veul takt uut de doukn. “Wat nou Tine, hest koppakkn lek? Zwaits ja as ain otter!”

Zwait! Groode kriebel, ik zwait. Dat was mie in mien haile levn nog nooit overkomm. Schrik sleug mie om t haart. Ik Zwait! Plume batsen kinn ain mins hailndal uut stuur bringen. In de kantine heb ik noatied t verlorn vocht en zolt weer op paail bracht.
s’Aanderdagsmörgns binn k toch mor eem bie dokter langes west. Zwaitn kinn ja nait gezond wezn veur ain ambtenoar. t Was nikt aargs zee hai, mos mie d’r nait drok om moakn. Kiek en dat komt mie net te pas.

Groutnis,
Tine Toetpot.

t Loat zich wel roaden woar of n Grunneger mit vekaanzie noar tou raaist. Noar Noord Holland, noar de kust. mit tìnde vanzulf. Wie hadden dizze raaise gain romtommelderij veur vernuvern mitnomen omdat mit onze vekaanzie regent t, t waait te haard of der mag op camping nait voutjebalt worden enzowathìn. Wie hadden n stee uutviezeld woar of der veul dunen waren, opdat wie kinnen fietsen en koiern as t ains nait zol mitweren in Nederland. Niks doun in vekaanzie is niks veur n ambtenoar. Dat doun wie al genog op t waark.

En of t ofsproken was, t regende en t was kold. Dus wie aan t koiern. (k har plastabletten mitnomen tegen t zwaiten. Vocht wat der onder uut gait kin ja nait uut de zwaitklieren kommen. Das mie ja zo onangenoam). We begonnen mit n klaine route 3,5 kilometer is ja niks. Alleneg hadden wie nait in t snötje dat t geliek viefteg meter omhoog gung. Dat ging mie oardeg in de kuuten zitten. Doags der noa binnen wie mor goan fietsen. Ook aalmoal bulten vanzulf. Trapst die kapot om der tegen op te kommen en din weer stief remmen in de afdoaling. Tour de France was der niks bie.

Noa vief doagen van veul bewegen goud eten en nait slikken wuir t mooi weer. Ain blaauwe locht dus wie togen richting zee. Deur al dat schamzaaiern vuilde ik mie as n jong wicht van 16 joar. Spand in t vel, lekker broen en n schiere vent noast mie. Op t straand waarn ook dai jonge wichter van de camping, dij elke oavend aan t bedmintonnen waarn. Zai waarn drok mit t groaven van n koele. Rieterds! Wie hebben n straandtinde, ik heb t even had mit goaten. Zo, kleren uut en bakken aan t straand van Costa del Schoorl. Vekaanzie!!

Ain fris windje zörgt veur t bekleumen moar touglieks ook veur zaand in de ogen en over t net euliede lief. Overal wor je nait veur meugelek hollen dat r zaand kommen kun. Knarsen tandend (in de roemste betaikenis van t woord) veeg ik t zaand weer van mie of mor dat hulp nait veul. t Wuir tied dat ik mie ains goa ofspuilen. Bovenstukkie van bekinie weer om en mie opmoakend om alle kerels es even te loaten zain wat Tine uut Troapel nog weerd is. Nog gain twai meter was ik van stee of dou ik dij jonge wichter weer zag. Dij binnen echt broen en ain figuurtje… Ik vuilde mie in ain klap n dikke vetkloede in bikinie.

Ik wus nait hou gauw of ik in t woater kommen mus. En wat was dat zeewotter allerbenauwds kold. Plastabletten begunnen geliek te waarken. Stun stief uut van koale en wuir veur mien geveul geliek drei kilo lichter en 5 cm groter. Har ik toch nog dat mooie figuurtje. Staarkt deur dat idee wuir ik weer pronks en mit inholden oadem en borst in t veuren leup ik batseg noar ons straandtintje om mie deur de zunne te loaten broenen.

t Is mie wel weer dudelek worden dizze vekaanzie. Heb altied dien badminton hauwbret bie die.

t Was in het veurjoar. De toene was an kaant, het huusholdn op stee en ik verveelde mie stierlek.
Dou zee mien man: “Groaf mor n gat”.
n Gat? “Wat mot ik mit n gat begunnen?”
Kist hum verkopen vanzulf en dinn wat geld d’r bie verdainen doar kist dinn weer mooie klaier veur kopen en zukswat.
Kiek dat sprak mie wel aan.

Dus ik aan t haistern in toene en bienoast in 2 doage lag d’r n mooi groot gat.
Dou n advertensie in de kraande:
“Gat te koop, zo goed als nieuw”.

Aanderdoags stun de opzichter van de “gemainte al bie mie op stoebe mit n vrachtwoagen en zee: “Tine, hest doe soms n gat te koop?”.
O, griebel dat was nait goud. Want gemainte is d’r allenig as de kippen bie as minsen wat doan hebben dat nait volgens de regels is.
“Joazeker, kom mor es mit in de toene”.
“Oh, dat is n mooi gat. Wat mot dei kosten?”
Ik zeg: “25 euro”.
“Oploaden dat gat”.

De woagen achteruut zet, Gat op de woagen loaden.
Dou ree hij ook nog deur n joeperd van n koele. Vuil ‘t gat nie van de woagen oaf!!!
Haaile gat aan diggels.

De woagen wui achteruut zet. Vuil dei ook nog in dat gat.
Woagen weer uut ‘t gat tild. Gat op de woagen douwd en d’r mit vot reden.
Wat n gedou veur n gat. Mor ik har t gat verkocht, aan de gemainte nog wel.
Dei zit nou mit n gat in de begroten.

Mor loos as ze binnen, hebben ze op heur beurt t gat weer aan n projectmoakeloar verkocht.
Dei zag d’r wel n gat in.
Nou zit hij mit t gat in de moage.

Zo, dat gat was ik kwiet.
Mor dou har ik nog n probleem, want loater har ik nog n haaile bulde grond over.
Dat kest noatuurlek nooit weer hailemoal terugge stöten in dat gat.

Ik zee tegen mien buurman: “Help me es even dat bultje zaand wegkroden”.
Nou zee dei, “Ik bin mie doar n beetje gek om zo’n bulde zaand weg te kroden.”
“Waist wat, wie groaven gewoon n gat en stöten dei bulde zaand d’r gewoon in.”
“Dan binnen we dei rötzooi mooi kwiet.”

Wie mit ons baaident n groot gat groaven en dei bulde zaand d’r in krooid.
t Gat was dichte en wie wazzen dei bulde zaand mooi kwiet.
“Nou”zee de buurman, “nou ligt d’r alweer n bulde zaand.”
“Joa” zee ik, “dat har ik zonet al zeggen wild, wie harren aigenlieks twei goaten groaven motten!!!”

Tiedens het omstèl op de traauwerij is ain ding wel t spannendste.
De traauwnacht… Ain romantische nacht mot t worden. An niks zalt mankeern.

Dus op noar de Lingeriea veur spannend en sexy ondergoud. Mien laivert mos d’r wel eem waark mit hebbm om t uut te kriegn dus veul hoakiederij en zukswat.

Dat is schier lukt. De berendhennek was geliek ain korset mit belien en openingen op gewoagde plekkn en an achterkaande twai riegen hoakies.
Veur dat spultje d’r mooi bie lag mos ik eerst even de bourrel goud joekseln. Den veult natuurlek op zien ploats, zee verkoopster. Dus ik veurover mit neuze tussen de knieen en wiebeln mit stel. Veulde mie nait echt om mien gemak stel die veur dat d’r nou aine in de winkel kwam. Mor t waarkte want dou ik weer stroal stun keken ze mit zien baident neugend over raandje hin. Wie ston d’r stief en stram in. Doar zolt ‘t jong wel eevn waark mit hebb om t weer los te kriegn.. Och kon mie d’r nou al op verheugn zien gemòtjen as ‘t te lang duurt veurdat alles los is. En ik mor verlaidelijk mit mien heupn draaien. k Zol d’r nog ain schepie boven op kinn doun ook.

De onderboksem har nait veul stof om de goatn heen. Doar gait nait veul tied in zittn mit uuttreken, mor t antrekken mit dai kneepkes(jarretels). ‘t was ain haile toer om dai vastte te zettn an t onderlieffie. De veursten gingen nog wel mor dai aan de achterkaante kist allenig zo slecht bie. Telkens klapten ze weer los en petsten teg’n mien zuunig stoffeerde achterwaark. Wel mooi wil weezen…

Op de traauwdag toun ‘t lingeriespultje an was glee de jurk d’r overheen en gienaine zolt dai dag noch weer zain op Liesbeth noa dai mie mit mos helpn noar de wc goan en opt lest mien knoffelkontje mor den als mien man.

De heul dag har ik waark mit mien kneepkes en onderlieffie. Weu d’r kriegel van. Als ik zittn gun knapten ze los en mos ik Liesbeth weer vroagn om mit te helpn. Doar ston ik dan weer in de ruumte bie de WC’s mit de haile bourrel omhoogtrokken. Leek wel ain struusvogel, tot an de middel veul tulle en hoepels noar ondern tou twei dunne baintjes en ain poar widde schountjes. Als d’r aine binn kwam en mie zag wolk ook wel groag, gliek ain stuusvogel, mien kop int zaand stekn. Nait dat dat veul helpn zol, ze hadn mie toch wel herkent. D’r was mor aine dai dag mit zo’n jurk. Afijn ‘t romantische van kneepkes was der bie mie al gaauw af.

En dinn endelk binn je mit zien baident. In de taxi op weg noar het hotel. Schoef wat hin en weer om te controleren of alles nog op stee zit.
‘t Ritje is langzoam want d’r is ain zeer dichte mist. Chauffeur mos zodoande d’open goud bie de weg holn, dat kwam ons wel goud te pas.
Mien man’s hand zeukt mien knije en vind dai. t Veurspel begunt. Dan veul ik zien vingers de weg noar boven bewandeln. Wie kiekn baide onschuldig noar veurn. Chauffeur zol ja niks maarken. Zien hand ligt nou op mien boven bain en blieft doar. Langzoam komt zien mond richting mien oortje om wat romantisch te zeggn. Ik veul zien waarme oadem, ik wor waik . Zien lippen knappen ain beetje as zien mond open gait. En dinn ik heur de onstarveleke woorden:

“Dit hebben ze niet voorspeld, dat het zo mistig zou worden!” In ain klap waren wie weer op de wereld zet. De haile langzoame rit richting onze bruidssuite har chauffeur ogen veur zich op de weg en in de achteruut kiek spaigel. An lange gesprekken het chauffeur bliekboar ain hekel want hai zai telkens mor e ain zinnegie net als bie ons de blouddruk weer steeg, ‘t haile veurspel misoortjede.

Wat duurde ons dai rit laang. Op t leste kommen wie, noch aigenste nacht bie t hotel aan. Alles duster. Har ze de sleudel wel oafgeevm mor vergeetn t licht an te loatn.
Wie schoeveln veurzichtig veuruut. Mien laivert tilt mie op en droagt mie romantisch over de drumpel van t hotel. Al snoetjeknovvelnd en laive woordjes zeegnd goan wie wieder.
Hai zug nait dat d’r ain speultje van de hond op de grond ligt en veur dat wie t in de goatn hebbn liggn we laankuut in de hal van t hotel. Ik lag onderop en har mie goud zeer doan. De kneepkes waren weer ains lossprongen tegn mien billen, en twai riegen hoakies greepen zich noa vastte in mien vèl. Troanen ston in mien oogn zo gemain zeer deed en mien laiverd lag mien pienvertrokken gezicht op de grond de schuddebuukn.
“Wat ain stel” , zee e, “pas traauwt mor nog steeds valln ze op mekoarn”
Kon de lol de nait van inzain.

Wie mozzen 5 trappen op noar de bruidssuite. Mien laiverd har zien enkel verdraaid en hompelde veur mie aan. Ik leup mit koezen stief op mekoar en jurk hoog optrokn achter hum in ain pienlekke stilte. Op de bruidssuite aankomm gun t aanders as ik mie t veurstelt har.
Mijn laiferd kon mie nait an de billen kommen want dai brandden van de veule striemen van dat kneepkesgeklets en mien rugge lag twai riegn dik open.

Wie hebbn mekoar lompapmeld mit zalve en zunder aain woord te zeegen binn we in sloap vaalen op dai spannende traauwnacht.