Dantuma, Heiko

Geboren: 11-02-1932
Woont in: n Hoag

Heiko Dantuma, geboren as Heiko Mulder op ut Commandementsplein 16 te Delfziel is ain neef van Ab Detmers en woont sunds 1946 in n Hoag. Schrift zo nou en dan. Dut sins 1977 aan genealogie noar de noamn Dantuma, Mulder, Detmers, Borg, Pas en Zandinga.



Op Dideldom publiceerd:

Gedachten

As ik denk aan mien jeugd
aan dij tied van hail veul vreugd
din kin ik doar nau nog van dreumen.
Der was ook veul verdrait mor doar
wil ik niks meer van waiten
dij bin ik dan ook glad vergeten.
Wel kin ze nait, dij vreugde en verdrait
dij bliede lach of dij haide troanen.
Want t goie blift jou altied bie
en zel joe noeit verloaten
t verdrait en zien haide troanen bin vot
want dij hadden gain reden tot bestoan.

Kroanen

As ik op mien balkon zit, din zai ik in de verte
t nijmoodse centrum van n Hoag.
Dij olle Hoagse toren omgeven deur
nijmoodse baauwkroanen van dizze tied
Din goan mien gedachten terogge
noar t olle sentrum van Delfziel.
Din zai ik dij olle meulen Adam
van mulder Dieterman,
Mit doarachter dij olle hoavenkroanen van dij tied.

n Échte kammeroad

Mien noam is Heiko Dantuma. Ik bin ter wereld komen aan t Commandementsplaain in Delfsiel as Heiko Mulder. Wel mien echte voader is, wait ik nait en dij ter wel van òfwaiten hebben, binnen ondertied altmoal allaank oet tied roakt en wollen ter bliekboar bie heur leven ook laiver nait over proaten.
Nou, ja, dat geft allain veur mie zo mien bedinkens! k Wait intussen wel dat mien voa kaptaain op n schip west het en twij doagen veur dat oorlog oetbroken is, mit dat schip noar Engeland voaren is. Wie, mien moeke en ik, hebben hom jammer genog noeit weerzain. t Ainege wat wie waiten is, dat hai begroaven ligt op t erekerkhof ‘Mill Hill’ in Londen. Op zien grafstain staait; ‘Overleden in dienst van het vaderland’. Dat heurt mie hail wat tou, mor wieder waiten wie niks.

Toun d’oorlog oetbrak, woonden wie nog mor net n poar moanden in Vlissingen. Wie binnen vandoar noar n Hoag vlocht. Doar woonde ja n zuster van mien voa. Doarnoa, pas noa om en bie n joar, binnen wie vannijs verankerd van n Hoag noar Delfsiel. Dat vanwege joe aalom bekende en krapper wordende eterij en zeer mieterge ombaalgen, in n Hoag. Bie d’ollu van mien moeke, mien opa en oma Mulder, haren ze t ja nog redelk goud veur dij tied. Mien opa zat bie de luchtbeschaarmen en kreeg nog wel ains n ditje en datje toustopt. Tot t ende van oorlog hebben wie doar heerholden. In 1946 binnen wie pas weer teroggegoan noar n Hoag. Ik bin doar loater traauwd mit ‘mien’ Sara en wie wonen doar nou nog aal mit genougen. Mien moeke is in 1954 schaande genog en veul te jong overleden. Zai is noeit weer traauwd west.

Joa, ik bin dus, en dat muit mie, zunder n pabbe grootbrocht en dat was adinlek swoar, kin k joe wel verklappen. As je as kind ‘dikke’ vroagen haren, mos je aiveg en aaltied noar vrumden tou. Échte kommeroaden heb ik eerliek zegd noeit had. Wel vluchtege bekinden vanoet mien waark, dij jammer genog mainsttied òfhoakden toun ik zulf boas worden was. Toun wer ik stiekom, dus achter mien rogge om vanzulf, aandud as dij ‘prattende en prulende boer oet Grunnen’. Nee, dizze traauwe Delfsielster is noeit n ras Hoagenees worden. k Bin ondertied 85 joar en as ik nog ains n spaigelploatje van Ede Stoal opzet, din kin k t smis nait dreug holden. Din bin k vannijs woar k bie mien gevuil thoes heur … in ‘mien’ Delfsieltje, ook al wait ik wel dat t ter lang nait meer zo is as in mien laifste slongeljoaren dij k doar heerholden heb.

In 1972 bin k ‘bewoarder’ in t Hoes van Bewoaren, beder bekend as ’t Oranjehotel’, hier in n Hoag worden.
Ain van waarknemers, dij op n bepoald mement 12 leutje hondepupkes haar, en nait wis woar of hai ter mit zoveul hen mos, vruig mie of ik veur n prikje ain der van kopen wol. Ik vuilde doar wel veur, mor ik mos t vanzulf eerst even mit mien vraauw körtsloeten. Op roakeldais kon ik dat ja nait doun. Gelukkeg, zai von t goud en ik as de weerlocht mit ons zeuntje der op òf. t Was mor goud dat wie der zoveul regat achter zet haren, want veul keur was der intied al nait meer. Drij van dij klaaine beureltjes waren der nog over. Twij teefkes en ain hond en doar is din mien keur op valen. Fokker haar hom Witvoutje nuimt, omreden dat hai ain widde toon haar. Wie hebben n andere noam veur hom bedocht, noamelk WOLF. Wolf is oetgruid tot n haile nuvere stoere Duutse Herder.

Mainste tied het hai ja mit en bie mien vraauw deurbrocht, want dij was altied thoes. Mor, ie waiten t zulf ook wel, n hond het nou ainmoal van zien noatuur mor ain échte boas en dat was dudelk ik. Tegen etenstied din haar mien vraauw hail wat te kommersietsen, want din was ter wat te hoalen veur hom. t Was zo’ n sloekhaals, hè.
Omreden dat wie vaaier hoog woonden, hebben wie hom n hail joar laank noar beneden droagen mouten om zien behuiften te doun. Totdat hai op t leste écht te swoar wer veur mien vraauw.
As wie sloapen gingen din lag hai op zien wollen deken noast ons bere. As ik oavend- of nachtdainst haar, din lag hai stoef achter veurdeur toerloers op zien boas te wachten.

Noa dattien joar wol en kon hai mit gain meugelkhaid de trap meer op of ôf. Hai was bobberop. Oh, oh, oh. Oet aarmharteghaid hebben wie hom insloapen loaten bie daaiernarts. k Zel t noeit vergeten. Zien leste oogopslag was veur mie en zien leste slik veur mien vraauw. Alderbedruifdst!
Dag der op is hai in t daaiernkremetorium kremeerd en is hai letterliek deur de piebe noar boven goan. t Is gain gekhaid lu, wat ik nou zeg. Ik bin ter vervaast van overtuugd, dat as mien tied komen is om óók krekzo deur de piebe noar boven te goan, dat hái doar op mie ligt te wachten, dij laiverd. Joa, hai is in hail mien laange leven, mien ainege echte, échte kammeroad west!

Òljoarsdag

Tot aan mien zesde joar bin k opgruid bie mien opa en opoe in Delfziel, en k denk nog voak aan dij tied.

t Was oljoarsdag, mien opa was kloar mit t bakken van euliekouken en ging noar d’hoaven om mit zien kammeroaden te proaten.
Mit etenstied was hai weer thoes ik zat al aan toavel te wachten.

Toun opa aan toavel zitten ging, zee hai tegen mien opoe, “Liesbet hai staait weer bie t postketoor”.
Noa t eten vruig ik aan opoe wel ofter bie postketoor ston.
Opoe zee dat ik dat mor aan opa vroagen mos.

Ik noar opa en vruig om wel ofter bie postketoor ston.
Opa zee dat er bie postketoor n kerel ston dij net zoveul neuzen veur de kop haar als er nog doagen in t joar waren.
Ik vertelde t verhoal aan opoe en vruig of ik der noar mocht kieken.
Opoe vond t goud as ik moar nait te laang votbleef.

Ik ging noar mien kammeroadtje vertelde hom t verhoal en vruig of hij mit ging kieken, zien moeke von dat goud.
Wie noar t postketoor op zuik noar dij kerel met al dij neuzen veur zien kop.
Mor hou wie ook keken wie konnen dij kerel met al dij neuzen nait vinden.
As wie t aan de mensen vruigen din laachden ze en vertelden ze dat hai der net nog stoan haar.

Toun ik weer bie opoe thoes was vruig ze laachend of we dij man ook zain haren, ik zee dat hai der nait was, moar opoe zee dat hij er wel stoan haar.
Opa het mie toun oetlegd hou of de vörk in de steel zat.
Òljoarsdag is de loaste dag van t joar en dus is der nog mor ain dag. Dij kerel haar mor ain neus veur zien kop en nait zo as ik docht ain kop met kwait nait hou veul neuzen.

Hail veul joaren loater toun ik op òljoardag mit mien twij zeuns bie mien grootolders was vruig ik aan mien opa of dij man nog bie t postketoor ston.
En hai speulde t spel mit zien achterklaainkinder zoals hai dat mit mie doan haar

Raaizen

Ik was jong en wol groag raaizen.
Van Delfziel ging ik noar Stad.
Noa Stad bin ik steeds wieder goan raaizen.
Hail veul vremde landen heb ik zain.
De haile wereld was mie te klaain.
Noa aal dat geraais bin k terug weer in Stad.
Nog evenkes mit de traain noar Delfziel.
Din bin ik weer thoes aan end van mien raaizen.
Nou bin ik old en dreum van dij raaizen.

t Kin roar lopen

Wie waren doudestieds van Stad noar Vlissingen verhoesd, omreden ons pabbe was kaptaain op n schip.
Twij doagen veur oorlog oetbrak, was hai mit zien schip noar Engeland voaren en wie hebben hom noeit weer zain. Staarker nog: hai ligt begroaven op t erekerkhof Mill Hill in Londen.
Vanwege Duutse bombardementen binnen wie noar Den Hoag vlucht, noar n zuster van ons pa.
Wie gingen doar noar schoul en kregen vrundjes en kammeroadskes. Mien zuske haar 2 zuskes as kammeroadskes, dij voak bie ons in hoes kwamen.
Noa ain joar binnen wie noar Delfsiel verhoesd, noar d’ollu van ons moeke. Doar kregen wie vannijs nije vrunden en gingen doar vanzulf ook weer noar schoul tou. Tegenover ons woonde n femilie Ottens, woarvan de jongste dochter, Anna, ook bie ons op schoul zat. Wie speulden ook mit heur.


Noa d’oorlog gingen wie weerom noar Den Hoag en doar zagen wie de twij kammeroadskes van mien zuske ook weer.
Ikzulf bin doarna beroepsmarinier worden en bin noa mien oplaaiden veur twij joar noar Curaçao stuurd.
Doar kwam ik n neef van dij twij kammeroadskes van mien zuske tegen.
Toun ik weer thoes kwam, waren dij twij zuskes der nog en mit ain der van, Saartje, bin ik in tussentied al weer 66 joar traauwd.
Onder mien schoonolders woonde de femilie Diekstroa en dij haren n zeun dij gain Diekstroa haitte, mor wel n (echte) zeun van Diekstroa was, hai haitte noar zien moeke. Hai is traauwd mit t zuske van mien vraauw en is dus zogezegd mien zwoager. Diekstroa zulf kwam oet n Daam en was, noadat zien eerste vraauw overleden was, noar Den Hoag verhoesd. Over kinder heurden je hom noeit. Mien zwoager wos wel dat hai n haalfzuster haar dij in Stad woonde. t Laip tegen Pinkster en de femilies besloten op vesiede noar t noorden te goan. De Diekstroa’s noar Stad en wie noar Delfsiel. Der wer òfsproken dat de Diekstroa’s de twijde Pinksterdag ook noar Delfsiel kwamen en dat wie doarnoa weer mit mekoar terug gingen noar Den Hoag.
t Was aarg waarm in hoes en Diekstroa en ik gingen noar boeten om wat vrizze locht te happen. Veur t hoes bie de familie Ottens ston der n zuster van Anna. Zai draaide zich om en zee: ‘Mien god, pabbe, wat doun joe hier?’
Ik bin mor even deurlopen, in tied dat Diekstroa met zien schoondochter ston te proaten.
Anna Ottens, mien kammeroadske en buurwichtje woar k mit op schoul zeten en mit speuld haar, is dus de schoonzuster van mien zwoager.

Wìnst van òl man

k Heb die in mien jeugd ongevroagd verloaten
k Heb der toan nait over willen proaten
k Heb t nou wel aan elk en ain waite loaten
k Heb die wis en woarachteg noit vergeten
k Heb die in mien dreumen noit vergeten.

t Is woarachteg wat woar ik mit geboren bin
t Is de pien dij ik wizze nait hoaten kin
t Is de winst dij mie vaast nait verloaten kin
t Is de laifde dij mie nou ja proaten let
t Is dudelk dat elk en ain t nou heuren mout.

k Wait t Delfziel doe hest mie nait verloaten
k Wait t Delfziel ik kin aal nait mit die proaten
k Wait t Delfziel dat ik die noeit zel hoaten
k Wait t Delfziel k blief ja mor aal over die proaten
k Wait t Delfziel wie kinnen mekoar noeit verloaten.

Woar verhoal over twij Delfzielsters

Joa, zai binnen ja alle twij geboren op bloots zo’n 100 meter ofstand van hervörmde kerk, midden in òl Delfziel.
Heiko Mulder geboren op 11-02-1932 aan t Commandementsplaain en Jan Fester Wiegman geboren op 07-03-1933 in Kerkstroat.

Toun Jan geboren is woonde Heiko, dij din intussentied gain Mulder meer moar al Dantuma als achternoam het, in Schoolstroat no. 25 tegen over ingang van òl ULOschoul, en in dij contrainen hebben baidend ook mit nkander speuld.
Heiko verhoesde mit zien pa en moeke noar Stad tou.
Omdat zien pa kaptaain was op n kuster, is femilie Dantuma in januari 1940, net veur oetbreken van oorlog dus, verhoesd noar Vlissingen.

As in maai 1940 din oorlog oetbrak en pa Dantuma mit schip in Engeland zat, ging familie op de vlocht noar Den Hoag, woar n zuster van pa Dantuma woonde.
Op t ende van 1940 goan zai weerom noar Delfziel noar Commandementstroat no. 30, woar de familie Mulder toun woonde. Dizze stroat ston algemain bekend as Steegie.
Heiko gaait noar Singelschool woar hai Jan Wiegman vanneis tegen komt.
Pabbe van Jan en opa van Heiko zitten baaident bie Lochtbeschaarm tegen over Singelschoul.
Opa van Jan, bie elk en ain beter bekend as ‘dórpsomrouper Wiegman’ woonde bie opa van Heiko, dai op zien beurt weer beter bekend ston as ‘Goldjebloum’, in Steegie.

Heiko het noa oorlog bodschoppen rondbrocht veur krudenier Anton Pik oet Wotterstroat en kwam doarbie ook veul bie bakker Boompoal in Landstroat.
In 1946 verhoesde Heiko vanneis noar Den Hoag en heurde niks meer van Jan Wiegman. n Bruier van Jan, dij ook in Den Hoag woonde, kwam nog wel ains laangs.
Heiko wer doarnoa beroups marinier en noa 6 joar dainst wér hai sjefeur- monteur in n siersmederij, aalwoar hij aal mit aal 17 joar aan t waark bleef.
Leste 20 joar is hai ambtenoar van Justitie bie t gevangeniswezen west. Hiervan 17 joar as bewoarder in t Oranjehotel in Scheveningen en leste 3 joar as ploatsvervangend heufd van bevaailegen in ‘de Schie’ in Rötterdam.

Noa zien pensiouneren gaait hai zuk wieder verdaipen in zien stamboomonderzuikens, woar hij ja al vanof 1977 mit bezeg west is.
Hai koft n computer, dij hai neudeg haar veur zien onderzuik en gaf zuk op bie Schoulbaank en vermeldde o.a. dat hai in 1940 op Singelschoul in Delfziel west haar.
En din, pas noa 65 joar, krigt hai vannijs contact mit Jan Wiegman! Dij vertelde hom dat hai hailemoal gain Heiko Dantuma op Singelschool in Delfziel kend het.
Noa veul zuiken kwam Heiko din achter tillefoonnommer van Jan, zoas toun bleek woonde dij in Heemskerk.
Hai het Jan opbeld en aan hom oetlegd dat Heiko Mulder en Heiko Dantuma ain en dezulfde persoon waren.
Noa wat deurproaten ging der op t leste bie Jan n lampke branden en wos hai alles weer pesies hou of t zat en kwam hai mit zien aigen verhoal;

Noa zien schoultied is hai aan t waark kommen bie Anton Pik in Wotterstroat en loater nog bie bakker Boompoal in Landstroat.
Noa dat hai traauwd is mit Frouke Boer oet nDaam is hai aan t waark kommen bie Hoogovens in IJmuiden as ‘technisch calculator’ en waarkveurberaaider. Zien grode laifhebberij is genealogie c.q. stamboom onderzuik, net as Heiko dus.
Aal mit aal is Heiko twij moal bie Jan in Heemskerk op bezuik west en het doar zo ook kennis kregen aan Jan zien vraauw, dij jammer genog n joar loater al oet tied komen is..

n Oardeg gegeven is dat Frouke Boer, zo as loater pas bleek, nog aaledeegs femilie van Heiko was. Heur overgrootmoe haitte ja Janna Mulder, dij op heur beurt weer n zuske was van Evert Mulder, de overopa van Heiko.

Verbinding tussen Jan en Heiko von nou drifteg ploats deur gebruuk van heur computers. Noamelk mit t program ‘Skype’ konnen je dij twij wel n poar moal in week aan t toetsenbòrd vinden, om in heur vertrouwde Grunneger toal wat te snakken over alles en nog wat en benoam netuurlek alles over vrouger.

En din inains, op vraidag 5 december 2012, gaait bie Heiko tillefoon. t Is Jan, dij nog gaauw even zeggen wil dat hai vandoag nait Skypen kin, omreden hai meer op plee zit as veur computer. Niks meer en niks minder wer ter zegd! Dat is jammer genog ook tougelieks t aller lèste west wat Heiko persoonlek van Jan heurd het.

Tot din, mor twij doagen loater, op 7 december wel te verstoan, bloots n luddek en kòle tieden op de pc van Heiko verscheen. ‘Jan is oet tied komen en nog wel bedaankt veur joen laive over en weer proaterij over de PC.’

Schane, schane, moar wieder het Heiko noeit van zien levent meer wat heurd of vernomen over zien grunneger kammeroad Jan. Hai kin ter nait bie woarom, mor ain ding kinnen we wel zeggen; t MUIT HOM AARG!

Zo zwaart

k Zai nog dudelk t hoeske woar k wozzen bin
wie hebben der ja laank genog in woond
ons volk kon zuk der nuver redden
mor t hoeske is toch nait goud beloond.


t Was nait aal te rioal mor wis nait kepot
wat haar k nou toch zo inneg hoopt
dat ik t aal weerom zain kon
mor zai hebben t ja hailendaal sloopt.


t Was nait aanpaasd aan nijmoodse tied
doarom mos hai van kaant
hou is dat mit mie schut t deur mie hen
bin ik nog wel zo biederhaand.


Bin ik aait aanpaasd aan nijmoodse tied
t gaait ja aal stoerder en minder haard
oh laive mensen hou gaait t der mit mie heer
dommit drukken ze mie in n daip gat.

E-mail bie wat nijs?