Op dit stee willen wie geern wat informoatsie over de schriever geven. Veur de lezer is dat vanzulf interessant. Wenneer geboren, woar komt hai of zai vot? Al meer schreven? En nog wat meer achtergrond. Schaande genog hebben wie dij informoatsie nog nait (compleet). Doarom n oproup aan de schriever ons wat op te sturen.
Wie hebben veul waark van al wat joaren leden op de webstee stoan. t Kin vanzulf ook wezen dat de schriever al oet tied komen is. Doarom n oproup aan de noabestoanden om dizze informoatsie te sturen, zodat noast t schriefwaark ook de persoon van de schriever in onze gedachten wieder leeft.
ZEUVENENDATTEG JOAR LAANK ALTIED DIJ SMOK SOAVENDS MIT: ‘EN MÖRGEN WEER WAKKER WORDEN LAIVERD’ ALTIED DIJ SMOK SMÖRNS MIT: ‘HA MOI BIST DER OOK WEER?’ ZIE WAS DER NAIT AAN WÈND ALLINNEG
GRODE WAARME LIESJUMOBÈRE KON HEUR NAIT IN SLOAP SUZEN ZIE VERZOOP ZOWAT UNDER DEKBÈRE MIT DE BALKONSCÈNE VAN ROMEO EN JULIA OP TAIK ZIE HAAR SNACHTS NOG NOEIT DIJ GELUDEN HEURD DIJ HEUR NOU – SCHIETENSBENAAUWD – UUT SLOAP HUILEN MOR DIJ SMÖRNS ALTIED VOT WAREN IN BADKOAMER STON HEUR ROZE BEKSCHROBBERGIE ZUNDER HEUR SCHARRELDERIJTJE AINZOAM IN BAKKIE OP T GLOAZEN BREDJE KRINGELS – WOAR ZIEN AFTERSHAVE STON EN HEUR SLOAPPONNE WAS UUTSPRAAID OVER TWIJ HOAKIES
WOTTERKOLLE WINTERWEER KON MOR NAIT KAIZEN T WAS GAIN REGEN – MOR OOK GAIN SNIJ IN KOVVIEAPPEROAT TE VEUL JOEGELWOTTER WAT SMIRREGS NÒG OP N KOPPIE WACHDE DRIJ DOAGEN SIEPELTJESVLAAIS VERBAIDE HEUR OP VEZIEDE TE GOAN EN WASPIKKIES – RUSTEN EN ROSTEN – IN T PUUTJE
MOR MÖRN MÖRN KON ZIE ALLE ALLINNEGE ELLÈNNE BIE MEKOAR GROBBELN EN VOTFOEVELN IN KLIKO-CONTAINER EN WINT ZUNNE VAST VAN REGENSNIJ OF SNIJREGEN WANT MÖRN KOMT E WEER THUUS!
Geluk heb je as je buren hebben as Alettie en Geriberi. Dikke pech as dizze dikke vrunden zeggen, wie goan? verhoezen, noar Emmen. Wel weer n gelukje dat zie in Emmen heul vernuimd bennen. Zie bennen noamelk ook t Haart van Anders Emmen. Dat is n stichten (AndersEmmen.nl) dij heul veul meziek regelt in Grode Kerk van Emmen. Wat n Geluk dat t Haart ook nog altied veur ons klopt! Wie binnen wies mit heur. Zo ken t wezen dat as zie den op verjoarsveziede kommen, n schier kedootje mitnemen. Eerstens n CD woar wie verrassend blied mit waren, mor dat was nait genogt, nee ook nog n HBMarrangement (Heule Belangrieke Mìnsen) veur n veurstellen. Bie Grode Kerk aankommen, kregen wie van dij muntjes veur n glas drinken en, o wonder, wie kregen ook nog reserveerde stoulen. Heulemoal veuraan. Wat weer n Geluk! Wie konden geliek zain dat der veul zörg besteed was aan al dij schiere instrumenten en Kerk stroesde en stroesde vol mit schiere mensen, tot op leste stoule. Nuvere geluudsman Robin swaaide even noar mie. Hij haar t geluud kundeg regeld. Dat is best wel stoer met aal dij kerkelke gaalm. En den? Kwart over aachte! Köster dee deur open, doar waren zie: Martin Korthuis en zien supersuper band. Aigenlieks bestaait de band uut vief man, mor dizze oavend was der ook nog n gastoptreden van Martin van de Vrugt mit Ragged Mountain Music. De CD ‘Geluk’ haar ik noatuurlek thuus al luusterd mor bie d’eerste tonen van de muzikanten was ik geliek om: ik bin fan!
En den begunt Martin Korthuis te zingen. Tussendeur klaaine anekdotes en as e over zien dochter en zeun verteld, den laifkoosde hai zie mit zien woorden. De zaachte klaanken van de muziek en zien bewogen stem vertelden hou hai zien pappe’s gedachtengoud laifkoosde. De fioule hunskert op achtergrond mit, as e over ‘Ólle laifde’ zingt en t verlangen schraait uut t haart bie ‘As ik de kaans zol kriegen’. Ik zol, as ik dat wichie was, dij kaans gewoon griepen? mor tja. Wat ik ook heul biezunder von, was dat ome Arie en ome Willem in ‘Café Biljart’ weer tot leven kwamen, ik zag zie gewoon stoan bie t klaine stokje gruin! Martin vertelde hou spesjoal of dat was, hai mos ja eerst permizzie vroagen aan noabestoanden van Toon Hermans. Dij waren vanzulf enthousiast.
Toun d’oavond veurbie gleden was, mochten wie even heul dicht bie heur kommen en dat heb ik ook doan. Weer zo’n Geluk-momentje veur mien belevenissenboukje.
Zie zeggen ‘elk mens het Kwoad en Goud in t bloud’ Mor wèl zegt mie wat ik in de mens tegen kom? Ik heb geleuf in mensken Of gaait t doar tegenworreg nait meer om?
Is t Kwoad in n goud mens – as k in de riege bie de kassa in supermaarkt kwoade ogen in mien rogge vuil omreden der meer bosschoppen in mien kare liggen as ik har bedould?
Is t Kwoad in n goud mens– as k in gedachten sikkom gain veurraang geven heb aan overstekende voutgangers op zebrapad – mensen kèl knittern en raggen – mit aarms maaien en mit middelvinger noar mie swaaien ?
Is t Goud in n kwoad mens as e toch mit laifde zien leutje poppie in sloap naant en suust mor zien beste kammeroad-in-t-kwoad der in luust?
Is t Goud in n kwoad mens – as e bie n rieke diknek in de nacht zien huus leegropt mor n aarm jonk talentje deur zien sinten nou n golden voutbale votschopt?
Wat bin ik den? – ik vuil mie n Goud mens Mor is t mien Kwoad – as ik dij kwoade kerel t gevang tou wens? Kin ik mien aigen Kwoad zain – of allain as ik allinneg bin omreden dat ik allinneg – miezulf t beste kin
Kwoad of Goud – in t bloud Loaten wie mit nander pebaaiern Kwoad en Goud in balans te brengen en onze allemachtegprachtege Wereld mit Haart en Zail Laif te hebben!
Mit grood’ en klain kukenspul tjoekselden wie op 31 december 2010 t Olle mit t Nije Joar en champagne mit zuurtjewoater Op t ènd van dizze nacht haar ik gain kopzere mor d’aine docht dat zie Madonna was en n’aander Harry Potter Noa n nacht van rechtop dreumen en valen en opstoan konden wie op 1 jannewoarie 2011 bie t Nijjoarsbuffetje langes goan Vief doagen laank n noflek-drokke femilievekaanzie Sjoelbrikken smieten – spellechies speulen winnen of verlaizen – moutwaark of vrij kaizenDin op zèzze jannewoarie – op aigen stee mit n pude vol goude veurnemens langzoam weer op glee Biekommen – omenbie vief veur zeuven mit TV Noord op ons nije flatscreen Ik ken t nog nait leuven Wachten en longern en longern en wachten Aalweg heule wummelge nachten Ik docht, winterpauze: hai het n nije winterhobby Glühwein – après-ski im Kneipe oder hotellobby Ook nog mit mien klaaine hazzens denken hij wil nog even in baargen ribbeln en rodeln of mit Bond tegen Harries in baargwaaiden jodeln
Dit is staarvenswoar n vergizzen Elkenain ken zuk toch wel bedenken dat van Grunnegs stipdiggeltje tot aan tiddelkeudel tou hom zel missen Spiedelk mor t is woar – veur elk en veur mie Joa miejong doe ook – is veurbie Wat dut e nou – ons guutjepuut – ons pengeltuut ons grunneger tillevisieköster – ons grunneger ‘boss’
HOU ZIT T MIT T LEUVEN – DAT 2012 JOAR HEER – AIN GEBOORTE EN 31 JOAR LOATER AIN STAARVEN ONZE WERELD RED HET HOU WOAR ZOL DIT WEZEN KENNEN HOU WOAR ZOL DIT WEZEN MOUTEN MOR LEUVEN – ZO AS LEUVERS – LEUVEN OF LEUVEN – ZO AS MÌNSEN – IN MÌNSEN LEUVEN IS AIN VRAIHAID – DIJ WIE VERWORVEN HEBBEN MIT RESPECT – IN LAIFDE – IN VRUNDSCHOP – IN VREE IN T WEZEN – WÈL JOE WEZEN WILLEN EN ELKENAIN ZUK AAN T LEVEN LOAVEN MAG – ELK MIT ZIEN AIGEN WEERDE
MIT AIN WAARM EN LICHTEND KARSTBEKLOKKERN: HOOP IK DAT 2013 – AIN JOAR VAN JOE WEZEN MAG
In dokege flarden Verdwoalen òf en tou mien woorden – zuikend noar n uutweg in t labyrinth van mien gedachten
De wind – joa de wind Zolaank t neudeg is wil ik de wind wezen under dien zojuust ontwoakte vleugels Om die nait vleugellaam te zain Die staark moaken om bie windstilleghaid die te loaten zweven op aigen kracht
Sumtieds zai ik die fietsen Dien pakkiedroager volstougd mit begoazie Slingernd Moar veurdat ik die roupen kin Stapst doe òf om mie te vroagen – te helpen dien snelbinders aan te sjorren Din – radder as n knipoge ontglipst mie weer In tied dat ik mien pad vol stiekeldoorns en obstoakels nog òfloop wachtst doe alweer – laggend dien pad van rozen veur die En doe – doe fietst – Zò vol leven – t leven in
Din zweefst doe weer n wiekslag wieder t open veld in terwiel dat ik – aigenlieks – soamen mit die de peerdebloumpluusters vot haar laggen willen Ik wol die dailgenootje moaken van mien aigen oogst aan ervoarens Mor doe zaaist op dien aigen menaaier Summege zoadjes verwaaien in de wind Mor t grös vindt holvast in moudertje eerde
Ik vuil mie As de haarfst – koal en kleurloos in schemern astoe die mui daanst – licht as n veertje op dien aigen waarme zunnestroal
Kom en licht mie bie astoe òf en tou uut rusten wilst hierzo – op t zaachte mos – in de koulte van de vrouge mörgendaauw Ik vuil mie óók licht mor te zwoar bevonden om die bie te lichten Mien grootste kracht – schuult ja In mien zwakhaid veur die
Betovern bie dien stille laag Zichtboar as de snij – dij de nacht veraandert in ain widde verblinnende mörgen
Oadembenemend As ik die ontluken zai as noa n laange wintersloap under de widde snij vandoan En doe opvaalst – onopvalend
Ik verdwoal en verdwoal En ik zuik die – aalweg weer opnij mor doe bist nog gewoon te dichtbie Ik run – uut alle macht mor run nait laangzoam genogt dink ik
Zugs doe Bie zetten zel ik die vroagen mouten Mien raaizegids te wezen In mien aigen labyrinth – Drij moal Mien KIND
Kin n mins oeit – t schierste mor ook t alderstoerste wat joe overkommen kin – verwoorden?
Hai was aiglieks n normoal deursnee jonkje op mulo, mor as zien hazzens nait ain wazzen mit zien lief, muik hai zukse male doagen deur, dat elkenain hom n bedie dörms vond. As zie den bie Fraans riege opzeggen mozzen van: je suis – tu es – il est …., den zee e: sje zuis – tu zuis – iel zuis – noeszuizon – voeszuizee – ielzuizend! Elkain blaauw van t laggen. Mit Engels evenzo: ie am – joe am – he am … Man, den mos e weer op gaang. Zai was ook n bedie dörms. Zat mainsttied achter hom.
Dee ze leutje knientje moaken van n stovven buusdouk en dee pobbekaast speulen achter zien heufd. Nou, leroar kwam vot geliek aanrunnen, gaf heur n haauw over kop en kon zai weer ais op gaang. Om tied te verdrieven haar zai n moal alle jazzen mit maauwen aan nander knupt. Zai haar noeit docht, dat leroar achter kommen zol dat zai dat doan haar. Boekou, hou dom kin je wezen. Heule weke haar zai schoulplaain bezzemschoon vegen mouten. Vrunden waren zai worden, baaident in eksoamenjoar. Baaident waarken goan bie eerabbelmeelfebriek op t kleefstovvenlaboratorium. Zai mozzen wennen aan waarken en wieder leren in Stad op analistenschoule, mor stoareg aan konden zai grode scheikundesommen oplözzen en wozzen zie wat H2O was – wotter – en NaCl – zolt. Grode kerels op t lab huilden hom zo nou en den veur t zootje, mor hai haar der zulven ook slinger aan. Zeden zai tegen hom, most even noar t grode lab n dichte goatjespaan ophoalen. Kwam e weerom mit n pude ijsco’s. Of hai mos t stoombad op 89 groaden holden. Man man, hai aalweg aan radje draaien tot dat hai t deur haar. Zai lagen altmoal in n deuk. Zai was loater leutje boas worden van t pampiermaggezien, noast t lab. Dat was n laange smale ruumte mit stelloazjes aan baaide kaanten tot boven aan tou. Zai mos doar altied opklaauwstern, mor dou was zai nog huil smui. Soam mit heur kammeroad hadden zie boven in mure n poar leutje goatjes boord en konden zo stiltjes noar t lab kieken. Dat was n meroakel. As t kovvietied was en elkenain in kantine zat, klommen zie op stelloage en bloasden pampieren pieltjes noar kantiene. Elkenain verboasd, veraltereerd, in rondte kieken wel of dat wel ommaans haar. Mit heur baaident stikken van t laggen, tot aan pien in t lief tou. En den apaart kantine binnen kommen en onneuzel vroagen wat of der loos was.t Was woare vrundschop. Hai was steelskewies wel n bedie gek op heur west, mor zai hebben nooit smokt mit nkander. Zai haar al op tied verkerens mit heur jeugdlaifde en was n poar weke leden vatteg joar traauwd, en hai is loater emigreerd noar Fraankriek, woar e al n huile zet mit zien Fraanse poedie woont. Zai zeggen altied, uut t oog uut t haart, mor zo òf en tou filmt zai nog evenpies weerom noar 1970.
t Hoge Laand, veul bezongen – veul beriemd zie zeggen, dat joe doar nog zain kennen woar de locht de grond aanroakt mit de zee en diek en t Wad – wat? – joa t Wad Delfziel en Daam en t begun van t Paiterpad woar t groan nog op akker bloakt.
MIEN grode laifde om te bezingen of te beriemen of te bedichten doarveur mout ik MIEN Pronkjewail uutlichten: Veendam – Veendam mit golden raand nait bedaild mit zee of diek in Veendam vuil ik mie thuus – vuil ik mie riek
Gain Hogelaandster zeewind deur mien hoaren nait op diek, over t grode wotter stoaren mor wie hebben t Ooster- en Westerdaip t schiere Borgerswoldster paark en meren kinderboerenspul mit kukens, springgoud en paauwenveren.
Ik stap nou stief deur – deur t op de grond valen bloaderdak en hoazeneuten en tamme kestanjes roapen in heur bont en kleureg broen haarstpak t wotter van ons Borgerswolderster meer broest ook wel op n holbol winterdag doar ken ik ook in zunne vlaigerg daanzen stoaren in slichte haarstregen mit n troan of n laag
Hier in Veendam heb ik mien vaaileg tuunhekkie mien dörp van hunneg en melk mit n waarm thuus en n welkom veur elk mien allemachiesvertraauwd plekkie
Dou ik heur ontdekde, waren ter nog mor vieve. Dij kon ik nog schoadeloos verwiedern in zeg mor, twij minuten. Ain moand loater waren t wel vieventwinneg – doar haar ik meer tied veur neudeg. Wat was ik flaauw dou ik op t leste tou geven mos, dat t unbegonnen waark begon te worden.Nou mos ik der echt aan geleuven – veur d’aldereerste moal nam ik de grode stap en kocht n deuze mit nephoarkleur – nr.R49 night-red. En ik bin mit grieze hoaren en al der intrapt. Niks griesdekkend – t gries is nou day-red. Nait allinneg kop mit hoar veraanderde. Stoareg aan leek mien lief wel votstapt uut n schilderij van Rubens en n beetje aansloagen docht ik, joa alles aan butenkaande kin ik wel hoarschaarp in t snötje holden, mor wat binnen de unzichtboare gebreken? Lös van dij twijjoarlekse vraauwelkse servicebeurt aan bovenkaande en dij viefjoarlekse vraauwelkse servicebeurt aan underkaande wol ik nou persé waiten of de heule binnenkaande nait s even deur meulen mos. Woarom gain LPK veur t lief – net as n APK bie mien auto. Dij ridt aaltied zo as wie groag willen dat e ridt, mor wie kennen ook nait zain of dat de remmen versleten binnen of dat diezelslaangegie dichtslibd is. Dus mien drieste kaande belde d’alderbeste dokter van Veendam en Ommelaand veur n oafsproak. Ain dag loater zat ik tegenover hom en ik begon uut te leggen dat ik gain preblemen haar mit mien rubensliefie moar doarentegen muik ik mie zörgen om mien blouddròk, binnen mien oaders nog wel wied zat, mot ik gain gelesterolpillegie en slik ik nait te veul veur mien bloudsukerspaigel. Ik haar t gevuil dat e n bedie dörms zat te gnivveln, mor hij pakde zien blouddrokmeter en ik docht – o nee hè.
Hai zee – nee hor, hest n blouddròk van n jonge maid. Dou mos ik ain bedie dörms gnivveln. Ain dikke nale bie laboratoriumdainst tapde 5 van dij buuskes bloud uut mie en dat was heul heldhafteg van mie, ik bin n dikke schiet-in-de-boks. Vaar doage loater belde d’assistente van d’alderbeste dokter van Veendam en Ommelaand, uutslag: Zo gezond as n vis. Zo gezond as n vis! Niks oaftoakeln – ik bin aan t noariepen! En gainaine kin ja votlopen veur t vòlhoamertje veur n poar pokkens en mezzels. Ik wait dat r heul veul ellèn is op ons pronkjuwail van n eerde mor toch…. Vanmörgens trok ik mien gedien open en t zunnegie knipoogde wel doezend moal noar mie op waggels in t woater van ons gruppeltje veur t huus. Lutje vogeltjes kwedelden deur mekoar noar mekoar, luder din dat dij klaine liefies der uutzain.En ik docht bie miezulm – wat n wonderschiere wereld!!!
Wonsdag 22 augustus 2012 Olympisch Stadion Amsterdam Dunderdag 23 augustus in Dagblad van het Noorden: Frivool en Relativerend
Mor hai is zoveul meer! Wie zain gain olle man van sikkom 78 joar, dij nog zoneudeg wil of mout – nee – wie zain op t grode podium twinkelnde, dankboare ogen in n kinderlekblied gezicht – asof t biezunder is, veur òns zingen te maggen. Hai staait doar tussen zien meziekanten en drij zangeressen in, dij zoch laifdevol undergeschikt moaken aan hom, mor dij òòk aalweg deur hom mit n boegen bedaankt worden. As e begunt te zingen, woarin hai vragt hom aan te roaken, kin nait schelen hou, mit noakende handen of mit vingerhands, den liekt t net asof hai dat aan die vragt. t Was luusterachteg, elkenain mit zien aigen gedachten.
De LAIFDE – sums ungriepboar, sums stiekom, sums störmachteg, sums fatoal, sums heul normoal, sums verboden, sums allinneg mor allemachtegschier. Heul herkenboar veur ons altmoal, op d’ain of aander menaaier. Hai zong ook over de vraidhaid, d’onverdroagzoamhaid, onze nusterge eerde – aksies dij wie nait oplözzen kennen, mor t vuilde net asof je vandoage goan peberen doar wat aan te doun. Om haalf twaalf liekt t òflopen – ‘loaten wie nog even dit walsje doun’ – en zien fans, wie ook noaturelk, runnen noar de raand van t podium, evenpies heul dicht bie hom! Den n verrazzen: n tougift en nog aine en nog aine, hai liekt nait te stoppen. Tegen tien veur twaalf pakt e n klòkke in zien hoast breekboare handen en zingt dat t sloetenstied is en nog ain moal vragt e om de leste dans veur hom te bewoaren.
Op leste meziekklanken neemt dizze biezundere man òfschaid van zien doezenden aandere fans. Òfschaid nemen is altied verdraiteg, zee e, mor goa gewoon wieder mit aal aigen dingzegheden in joen leven en loat ons beklokkern wat ons laif is. Hai swaait nog ainmoal, neemt veur de leste moal zien houd veur ons òf en loat ons achter mit ons aigen
dreumen in de nacht. t Grode podium is leeg!
Ain klaain fragmentje uut AMEN – ain van zien nummers op zien leste cd OLD IDEAS:
Tell me again when the victims are singing and Laws of Remorse are restored Tell me again that you know what I’m thinking but vengeance belongs to the Lord
Ik heb nait de kundeghaid zien woorden om te zetten in t Nederlands of in t Grunnegers mor k hoop dat elk veur zoch zien aigen gevuil der bie het.
Even nog over maart en mien bosschoppen waren weer binnen. t Was slim kòld, mòr k mos nog gruinte en appelsienen hebben. Wat was t drok bie gruintekroam. Der zat niks aans op as even n zetje te wachten. In tied dat ik rustig kieken kon, wuiren mien ogen, zunder der op verdocht te wezen, kaant uut trokken woar ik altmoal nait noar kieken wol: Ain huile bakke tot de kop tou vol mit mous. Èn mit mouskrullen èn mit dat apaarte gruine mouskleurtje. Opins ston ik weer in mien pappe zien toentje, viefteg joar leden.
Mien broene pappe haar ain meroakel schier gruintetoentje. Ales konden wie uut toentje eten: worrels, siepels, gewone en waalze bonen, praai, beste boeskolen, nuim mòr op – mous. Wat wie nait op konden, wui inmoakt. Tegenswoordeg is dat olderwets, wèl weckt nou nog? t Winnen van de gruinte waren laange doagen mit ain pokkel vol waark en swait veur de kop. Overal inmoakpotten èn zeg mor rusteg, mit kinderaarbaid. Joa, mien zussie die haar t altied wel goud bekeken. Zie fluusterde gewoon tegen mie: “Ikke nait hor”, en noa n ketaaier zee zie mit n uutgestreken snoede: “k Mot aan mien huuswaark pappe”, nou din mocht zie gewoon vot hòr. Dat duurfde zie zomor. Ikke nait, ik was huil liedzoam, n beetje n jandoedel zeg mor, mor wel n laiverd. Dat duurf ik rusteg te stellen, viefteg joar loater. t Waren mien druivegste doagen van t heule joar. Mor t alderalderslimste ston aan t ènde van ons toentje: Mous! Elkain het t aaltied over alderlekkerste stamppot: – stamppot mous mit worst – huile gemainteroaden bikseln zuch t lief vol, heb k mitmoakt. Mòr hebben joe wel ains goud keken noar bewoners van mous? Dikke gruine roepen dij kroepieweg speulen? Wat gruin was nou blad en wat gruin was roepe? en waren t nou krullen in t blad of aanvreten bladjes? k Ston doar as n lamme tinus mit houndervel over t huile lief aan t ènde van ons toentje: Dij widde nussies, net spinraag, ik runde as n maaltje in huus en fluusterde: “Gain stamppot mous mamme, asteblief, gain stamppot mous.” Mien broene mamme haar heurd dat stampot mous altied in winter eten wui, omreden dat was goud veur weerstand van ons lief, dus moeke docht dat as zie dat al veur winter aan dee, dat heur wichtertjes alvast ain strepie veur haren. Rezeltoat: mous uut toentje. Loater, joa joaren loater, heurde ik t onsmoakelke detail dat eerstens vorst over mous west wezen mos.
Mien mamme‘s resept op ain schiere haarfstdag: Geutstaine uutschrobben en volgoeien mit vrizze mous uut toentje. Woater der op mit zolt en even stoan loaten. In tied eerappels schillen en in stokkies snieden. Ik docht juust dat eerappels altied under grond heurden, net as boomworrels. Stiekom keek k even in geutstaine en joa hòr, zwemmen konden zie óók. Ik verbeel mie nog, dat ik wèl 500 gruine roepies zag – sommege nog in heur nussies tussen bladkrultjes. In tied dat mien mamme mousbladjes uutspuilde, runde ik vot. Ik haar zie weer duudelk zain en ik mos mie bedapperen om nait van huus vot te lopen, zo slim zat ik der mit. Ik wos zeker, alle roepies konden der noeit altmoal uut wezen, mòr gainaine begreep mien kinderverdrait, mien kinderaangst.
Mit blode handen visde mien mamme deur t woater. Wat duurfde zie dat! Mien mamme gaf doar altmoal niks om. Zie hakselde en prakselde alle mousbladjes heul fien. Zie zol wel docht hebben, wat zie nait zait, is der ook nait en eerappels kregen gezelschop van heul veul kleuren gruin. Even loater zag k heur mit n stamper deur panne hin joekseln.Wat òòk mitkookt was, was nòg aander vlees. Dat haar zie eerst nog uut panne vist: Graauwwidde, vrizze mìtwrst, ik persoonlek vond t der nait goud uutzain. Was ook heul goud, zeden vrundinnen van mien mamme. k Kreeg vot weer houndervel op aarms. Glimmende rookworst kon dat nait goudmoaken. Omreden mien mamme von, dat stamppot toch maal was om te eten zunder te kaauwen en der nogal dreug uutzag, kwam der ook nog wat gekookte ries deur, mit riesnat en zo kreeg mien pappe toch zien ries. Rezeltoat: Stamppot mous van mien mamme konden wie nait mit vörk en mès eten, mor mit vörk en lepel!
En nou, huil wat winters loater, kìn k nog nait stamppot mous moaken. Aarme man, aarme kinder, of toch nait?
Opins ruip gruinteman: Zeg t moar miewicht, schiere mous nait? Houveul most hebben?
Lammechientje – ons nuver hangbuukswientje en Lammetinus – dikste swienebere uut t Swieneparredies hebben n swienekotje kocht – votgeliek om bocht Joa, laifde is blind – mor van Lammetinus wil Lammechientje wel heul geerne n leutje preukselpobbe – n japperdgat – n swienedeerne Laifde is wel duuzend bottervogeltjes in t lief Mit ook bloud – swait – en n troan Mor aan zied van heur Lammetinus Vuilt zie zuch n melaifkeblözzem in zunne – en schierder as dij zulverwidde – mor o zo eelske pronkske-swoan Op n zwoule zummerdag in t Swieneparadies brulofklokskes – veur t swientjesbruudspoar nander eeuweg traauw verzeggen en: verzegd is verzegd veur altied – wis en zowoar – Lammetienuszwoar t Swienesprookje is aangoan en snoetjeknovvelraaize is begonnen mit daansmuziek van zwaalfkes, iempikkertjes en muskes en slieren van gold en zulver en op-wind-suzende bellonnen Lammetinus – miedunkt dat e meschain veul waarken mot Lammechientje het ja n wens: Heul veul leutje loopswientjes in heur aigenste swienekot
Eerstkaans leven zie modderg en bragelg onbestekkelk en knorgelokkeg – votgeliek om bocht onder Swieneparredieselke blaauwe locht
Lammechientje – Lammechientje Is ain alderschierst hangbuukswientje Gain fommelötte – gain eelske medde – of zuks wat Noeit steelskewies swiddeln mit nuverg swienegat Mor nou – nou is heur swienehaartje rejoal vertoezemoezeld en in de roeten van dat zie HOM zain het– dou e mit zien swienesnoede in bragel zat te vroeten n Swienerg lodeg ol zoegerd, n modderbeer – n swienepuut, joa, zèg mor gerust n slapdaarm Lammechientje heur scharrelderij, is n plotsege schranzel, mit n bobbelkop as n kopstubber – en ook nog stok en stokaarm Mor zoas t al eeuweg en eeuwen is goan Laifde is: blind – bloud – swait – en n troan En zo is Lammechientje – ons hangbuukswientje smakbekkend – stoapel en stoapel wies op Lammetinus – dikste swienebere uut t Swieneparredies
t Was n schiere dag in maai – allaank vot mit scheuvels, mous en zoepenbrij Luchtege lenteklòkjes en n barstende iempikkertje-aai en Lammechientje – ons nuver hangbuukswientje het mit heur alderlaifste beminder nou heur swieneliefke vol mit swienekinder Dokter keek en zee: Lammechientje t is zowied – dammee pokkeltje plat en swienepoppies kwiet! Evenpies paarzen en joa hor – doar was Lammechientje heur mozzelgoud – Heur liefke was mit tien tiddelurpies proppendevolstaauwd Floep, n flòide van n sìnt – vlöt noa nander: Porkie en Bessie, Biggie en Bennie, Kotie en Leddie, Kaarm en Noadje, Lammie en noa even wachten en nog even wachten – leste loopswientje: Hammie! Elkenain op kroamveziede – feestelk filesetaaiern en leutje pulskepoppies over swiene-snoede aaien
En din – rust in de keet in t swienekotje votgeliek om bocht veur Lammechientje en Lammetinus uut Swieneparredies mien wens: veul swientjesgelok mit alle swieneporkies
Ik goa wieder – op zuik noar n aander parredies of kureg nais Ik was mor n pazzipant – op deurraais.
