Baan van der, Yvonne

Geboren: 1968 Delfziel
Woont in: Stad
Schrift al: sunds 2003

Sunds 2003 hol ik mie oaf en aan bezig mit verhoalen schrieven in t Grunnings. In 2004 kreeg ik oet handen van Kees Visscher een Eervolle Vermelden dou ik mit dee aan de Grunniger Schriefwedstried. Dat was heul biezunder, kin ik joe zeggen.

Dij strenge winters

Vandoag ist 17 dezember. In t paark zag ik net n sangenblaauwe bloum bluien dij je aans allain in zummer zain. Van dij oetbundege zummerbluiers, terwiel t notabene dezémber is! Suntniekloas is al west en t is sikkom Kerst, mor boeten liekt t sikkom wel veujoar. Nuimen ze dat→

Keunegin

Aaltje ston heule mörgen al op oetkiek.
“Zie komt pas om nommerdag e”, zee Rika en huil kovviepot nog n moal boven kopkes.
Rika was hailendaal in heur nopkes west toun börgmeester hur veur twij weken leden zegt haar dat keunegin gemainte bezuiken zol. En zie →

Londen Tonic

“Hou laank?!”, schraauwde Geert vergrèld.
“Vief doagen mor”, zee Rika beknepen.
Geert schudde mit kop. “Wie hebben ja net drij week vekansie had!”, zee e.
“Joa”, snaauwde Rika “dou heb “k drij week →

n Groot wonder

Rika’s zeun Albert en zien Gezina kwamen smoezend binnen. Onverwachts. Mainsstied belde ain van baaiden wel even om te vroagen of t heur oetkwam, mor dit keer stonden ze zomoar op vlouer.
Gezina haar blöskes op wangen en Albert wreef zok mor aal in handen.
“Goa→

Oppassen

Doar ston ze din. Mond was Rika glad openvallen van verboazen. Buurvraauw haar heur bie deur al opwacht. Of ze vanmiddag n pooske op leutje wicht passen kon.
Ze mos onverwachts noar heur moeke dij sunds kort in t tehoes zat.
Veur dat Rika t zulf in de goaten haar, haar ze al “Joa!”→

Rika en Geert blieven thoes

Rika en Geert zaten op baank gespannen veur kiekkaaste. Zie keken nooit zo vroug. Kiekkaaste ging pas aan as ze om aacht uur t nijs gingen kieken.
Rika wupte van aine bil op aander. Geert ruierde nou al zo aldernoarst laank in zien kovvie. Zie wur der kribbeg van.
“Hol→

Rika en Keuningsdag

Rika was maal opstoan. t Was ja Keuningsdag mor deur Coronagebeuren ging der niks deur. Van verainen van plattelandsvraauwen huilen zie altied n braderie, mor dij was weken leden al òfbloazen vanzulf. Spiedelk, mor zie haren der vree mit. Mor t luit onverlet dat Rika vandoag→

Rika en tondeuze

Rika ston veur spaigel deur heur hoar te knoedeln. Gelukkeg was ze net veur Corona gebeuren aan nog bie kapper west. En mocht t nou doch te laank worden en Gretha mog nog nait weer knippen, din kon ze altied n hoarbaandje in doun. Och, dat haar ze vrouger ok ja toun ze nog n jong →

Rika krigt verziede

Albert haar belt. Hai wol eemkes langskomen.
‘Mor kist der nait inkomen, mien jong! Wie heuren bie de kwetsboarsten!’
t Begrode Rika ter toenen oet, dat ze heur zeun in Coronatied deur wiezen mos.
‘Komt aal goud, moeke. Ik blief bie t toenhekje stoan,’→

Schoonhaid

Joawel… Dij nije boksem dij Rika zok veurige moand kocht haar snee heur allergloependst vraid in t lief. En dij ribbel vèl dij over raand mitkeek, haar der eerder noeit zeten. ‘Rika, wicht’, sprak ze zokzulf tou in spaigel, ‘most op dieet’.

Dij→

Stad

Rika was nog noeit zo bliede west! t Was nait makkelk goan, mor noa drij moal haar ze toch mor mooi heur riebewies hoalt!
Geert, heur kerel, haar heur noast bliede ok wat zuur aankeken. Hai haar al rap begrepen dat e t allainrecht op zien auto wel vergeten kon.
En Rika haar grootse→

Stokjes

Woarom? Zie ging aanders toch ok noar pizzeria? Nou mos t opains Japans worden. Rika was best veur n beetje oetpebaaiern, mot dit ging heur oast te vèr.
‘Ik lus gain sprinkhoanen dipt in sukeloade!’, haar ze tegen Aaltje zegt. Dat haar Rika n moal op televizie zain.
Mor Aaltje→

t Grode geld

“Is dat abmoal geld wat ik hier heur?!”, ruip Rika grèbbeg dou ze casino binnenstapte. “Nee”, zee Aaltje, “dat binnen muntjes. Der wordt in dizze apperoaten nait mit echt geld speult. Most eerst muntjes wisselen en dij ruil je as je vòtgoan→

t Weer in Amerikoa

“Moeke, wat is dít nou din!!”, Rika’s zeun Albert luip te smaigeln toun e koamer instapte.
“Moi laiverd!”, zee Rika “Komst doe der aan?!”. Rika schoof tiepmesien van heur oaf en gaf heur oldste n dikke smok. “Ik was →

Zeurzak

Wat was dat toch mit mannen dei zaik waren? Of dat minzent dóchten te wezen. Zie waren zo aigenwies en luipen mor aal te jeuzeln.

Geert mos aal pizzen. Zat e net, mos e weer. ‘Most noar dokter goan’, haar Rika tegen om zegt.
‘Mannen van dien leeftied kinnen→

E-mail bie wat nijs?