Abbas, Hemme

Veur joaren her ter in Veenhoezen onder Fenerwolle (Finsterwolde) n boer woond, dij Abbas haitte. Dat was n roare noam, dij is in dizze kontraaien vremd.

Mor t was ook n slim vremde boer. Hai haar laange joaren onder dainst touholden, en doarom zeden ze ook voak van Kaptaain tegen hom, hai haar ook altied zien soldoatengoud nog aan. Komdaaiern kon e goud en mog e ook t laiste doun, mor op n duur was zien endje der den toch ook heer. Dou hebben ze hom in de kist legd, zo as zok dat heurt.

En dou de dag kwam van begroafenis, hebben noabers hom noar kerhof brocht. En ondertied dat ze doar met hom hengingen, zat e zulf al laank weer boven op de vorst van t dak van zien aigen ploatse en keek heur noa, hai wol t kluchtvolk nog geern komdaaiern en hai lusterde of luders in toorn de klok wel goud aantrokken.

Nou, dat is din goud oflopen, mor hai wol ook loater aaltied nog touzicht hollen en zo luip e der ale nachten weer. Binnen genog dij hom zain hebben: der wazzen nog veul meer, dij snachts nooit allenig bie abbas zien ploats langs gingen.

Inlaaiden:

Vrouger, denk ik, waren der veul meer dörpsfiguren as tegenwoordig.
Ik ken mie nog t volgende herinnern.
Het komt ook weer oet Finnerwold

Mous hoalen

Freerk ging op moandagmörgen met de koare noar de Bouwte om mous te hoalen.
Hei had aan de handvatsels van de koare ain zogenoamde zeeltuug den was de koare veul lichter op te tillen.
Mit koare vol mous ging hei over de Klinkerweg en over de Hoofdweg noar hoes tou. Onderwegens kwam hei langs kapper Hamberg en docht ik kon mien wel es geliek knippen loaten ik ben er toch.

Hij zette de koare aan de rechter kante van de weg en stapte de kapsalon in.
Hei zat nog moar net of doar kwam veldwachter Woagenvoort aan en stapte de salon binnen en zee “goimorgen luu van wel is dei koare dei bie de weg staait?”.
“Van mie” zee Freerk “en wat zol dat den”.
“Hij stait aan de verkeerde kante geparkeerd en doe waist dat dit nait mag en ik mout die den ook pecesverboal moaken” zee Woagenvoort.

“Doe kenst moar doun wast nait loaten kenst” zee Freerk tegen hom, “moar doe waist nait of ik hom schoef of trek”.
Woagenvoort stond met de mond vol tanden en vertrok den ook direkt.
De luu in de kapsalon hadden de grootste plezaair.

As je wat older worden den denk je wel es aan het verleden.
Toun ik in Scheemde kwam, dat was in de joaren sesteg, en bie de gemainte mien waark kreeg, wazzen de tieden anders as nou. Het was aal mit aal wat gemoudelijker.

Ain van mien hobbies was destieds dat ik veul aan t vizzen ging.
Toun ik nog veul jonger was, n joar of vattien, ging ik geregeld mit mien pa mit n roeiboot op de Dollard aan t poeren. Wie gingen den de avond te veuren, as t goud donker was, mit zaklanteern achter in de toene om dauwwurms te zuiken. Mit wekflezze en n end taauw om de zied ging wie op zuik. Zo gaauw as n wurm zien kop boven het grasveld oetstak was e de klos en hai verdween in de wekflezze. As wie genog hadden regen wie de wurms in met blote handen aan t stuk boontjetaauw. t Inriegen ging met n grode stopnale.

As wie genog inregen hadden, zo’n anderhalve meter, den draaiden wie ze om de hand zodat der n grode klos mit wurms ontston. Mit t stuk touw bonden wie ze vast en de volgende dag ging wie aan t poeren op de Dollard. De poere bonden wie mit n laank stuk boontjetaauw vast aan n bonestok en deur de poere op en dele te bewegen beten de oalen zich vast in de poere vol met wurms, en in n mum van tied hadden wie n groot aantal oalen. Wie muiken ze zulf op en t was dan ook smullen mit gebakken oalen in ploats van gerookte.

Ook in Scheemde ging ik geregeld aan t vizzen. t Was altied wel n probleem om aan wurms te kommen. Joke, dij was loodgaiter/elektriciën bie de gemainte Scheemde, zee tegen mie dat as ik wurms neudeg haar dat ik dan mor noar Geertsemoa goan mos. Dij het altied wel wurms want hai dut dat mit n elektrische stok woar op t ende n stuk iezer zit. Dij stok slot hai den aan op 220 volt, stekt hom in t gras en de dikke daauwwurms komen boven. t Is levensgevoarlijk, moar t waarkt.

De volgende dag ging ik noar Geertsemoa tou en vroug hom of e mie wel n jampotje vol met wurms zuiken wol.
“Komt veur mekoar mien jong”
Tegen de oavond ging ik bie hom langs moar hai was nait in hoes.
“Wat moust?” zee zien vraauw. “ik ken die ook wel helpen want doe wolst zeker wurms ophoalen”.
“Dat hebben ie goud roaden vrouw Geertsemoa en ken ik ze nou wel kriegen den huif ik nait weer te komen”.
“Dat ken wel, moar doe moust mie den wel n kwartje betoalen want hai mokt altied gebroek van mien stroom en t kost mie allain moar geld en doar pas ik veur”.
Ik gaf heur t kwartje en bedankte heur veur de wurms.

De volgende dag kwam ik Geertsemoa tegen dij mie op fietse aanhuil en vroug “hest doe dien wurms ook al ophoald”?
“Jou ik ben guster bie joen vraauw west dij mie ze gaf en ik mos wel n kwartje betoalen”
Geertsemoa zee tegen mie: “moust es goud lustern mien jong, as toe nog weer wurms hebben wilst, den moust bie mie wezen en as ik der nait ben den komst moar weer, mien vraauw het hier niks met neudeg. Dij kwartje beur ik en zai nait”.

“Ik heb joe begrepen Geertsemoa en in het vervolg zel ik hier rekening mit hollen”.
Zo ging t nog joaren deur. As ik wurms neudeg haar den ging ik noar hom tou mour ik zörgde wel dat hai den allaain in hoes was.
Hai zee loater wel es tegen mie dat zien vraauw hom wel es vroug “komt Abbas nooit meer om wurms?” “Nee, zee Geertsemoa den, “hai gaait zeker nait meer aan t vizzen. Hai zel t wel te drok hebben bie de Gemainte”.