Blokkie om

Deurbel geit en ik dou open.
Buurvrouw zegt: “Gaist met lopen?”
Jas aan en in buus de telefoon
veur as t neudeg is, gewoon
en as meistal noar de Vreisestroat.
We kieken noar de meul in t volle licht,
genieten weer van t mooie zicht.
In de baarm een einzoam ros van stoal,
ston der nog gein aner moal,
eigenoar is neit te zein.
Poar bomen wieder in de baarm,
we kriegen t geliek van schrik wat waarm,
Zein we n kerel stoan achter n boom !
Haart slagt wel wat vlugger as gewoon,
bliede dat we met zien beiden binnen.
Wat mout die doar aan de kaant in t gras?
Het e wat verloren wat van hom was?
As stoere vrouwen lopen we deur,
kriegen ons wangen wat meer kleur?
Haand het telefoon al vast.
We kieken nog es over scholder achterom
Noar t stee woar e net ston.
En hou goud ook of ik kiek en luuster,
hij is stil verdwenen in t duuster.
Haand let telefoon weer lös.

januari 07

Meer van t zulfde:

Ploats hier joen reactie op dit stòkje, de nijsten kinnen ie lezen op de Thoesbladzie. Algemaine reacties geern op t Prikbord.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Achtergrond info:

k Bin geboren in 1943 in Pais en woon al vanoaf 1965 in Noordhörn. Deze stukkies binnen min of meer schreven as grap veur kreuzekeuze. k Heb mai ook nooit zein as schriever of dichter en dat bin ik ok neit. Tot mien grote verboazing von ik mai hier op dizze site.
k Heb probeert dit in mien Drents te schrieven.

E-mail bie wat nijs?