Potze, Wendy

t Was weer zowied. De Harpeler-rit was der alweer!!
Jannie het huil haard oefent dizze raaize. t Mout heur nou toch lukken. Op ain noa het ze alle priezen al n moal had. Twai joar leden de daarde, vleden joar de twaide, den mout ze dit joar toch zeker wel de eerste pries kriegen. Ze zel heur beste baintje veurzetten.

Om 9 uur begun t, bie t Mussel Oa Knoal. Jannie haar n pude mit stoede op de rugge bungeln en dou mor zo haard meugelk scheuveln.
Klunen mos ze noatuurlek ook, eerst op t Mussel Oa Knoal, dan over n lutje dwaarsslootje en dan weer op n aander knoal. Twai uur achter n kander. In t begun scheuvelden ze mit n haile grode groep achter mekoar aan.
Noa n uur was Jannie allinneg. n Poar reden veur heur en n poar achter heur en de rest zal wel aargens bie de Koek en Zopie – tende zitten.
Dou ze weer mos klunen van n knoal noar n lutje slootje, zag Jannie inains n jong op n ander slootje scheuveln. Ze docht: “Wat n stomkop, doar magst huilemoal nait kommen, ten eersten snidst dan n huil ende òf en twaidens is t ies doar veul te dun”. Dat ruip ze den ook tegen hom, mor hai lusterde nait. t Was den ook n valsspeuler! Wel n stomme traauwens, want as e doar langs gait het e ook drai stempelposten mist.

Jannie wol alweer wieder goan, dou ze inains zag dat e deur t ies zakte!! Gaauw der hin runt, veur zoverst dat gaauw kist mit scheuvels onder. Dou Jannie endelk bie hom was, het ze heur daaze noar hom tou gooit. Dai stommerd pakde hom ook nog nait. Mor toun ze noar hom tou wol lopen, zakte ze zulf mit n bain deur t ies. Dus het ze hom dai daaze nog mor n keer tougooit. Dou pakde hom wel. Mor dou ze hom der uuttrekken wol luit e daaze weer los!!
Wat n stomkop!! Noa n zetje kreeg Jannie hom der endelk uut. Ze het hom heur jaze mor aandoan want hai was sikkom bevroren. Toun hebben ze eev’m huil haard scheuvelt om weer waarm te worden en bie de volgende stempelpost hebben ze dokter beld.
Ze haarn geluk dat der nog volk bie de stempelpost was. Ze wollen net votgoan. Dou Jannie heur jaze weer haar, is ze gaauw wiedergoan. Aigenlieks haar t gain zin meer, want zulfs de lu van de Koek en Zopie tende wazzen allaank langskommen. Mor ja, Jannie mit heur aigenwieze kop wol deurscheuveln!!
Doardeur is ze nog zaik worden ook, zai mit heur nadde bainen.

Je begriepen wel, dat ze gain eerste worden is, en nou ik dit n weke loater allemoal opschrief vertelt ze mie dat ze t betwiefelt of ze t ooit nog wordt.

Ding, dong!! Jannie!! Veziede!! “Ah nee hé, noatuurlek weer zon oale zeurtaande dai mie vol proppen wil mit appelsienen. As ik aargens gain zin in heb… is t dat wel”.
De deure gait langzoam open. “He? Wel s dat nou weer?” Hai komt heur wel bekend veur. Oh, ze wait t al!! t Is dai stomkop van t ies!! Jannie docht dat e Peter hait.
Oh gommesdoagen, hai het ook nog bloumen bie zuk en n fruitmand. Achter hom lopt n kerel, dat zel zien pa wel wezen, of zien opa, dat kin ook nog.
t Is zien pa, n huil deftege kerel, loater bliekt ook nog dat t de börgemeester is. Hai het n deuzie in haand, mor dai legt e op toavel.

Ze hebben eerst n zet zeten te proaten, best gezelleg. En dai Peter is aigenliek ook best oardeg, hai wol huilemoal nait vaalsspeulen; hai dee nait ains mit!! Mor t blift n dikke stomkop.

n Uur loater kwam der nog n kerel aan. Hai zee dat e fotogroaf en journalist was. Hai begunde direkt foto’s te knippen, mor Jannie haar heur hoar nog nait ains uutkamt!! Dou pakde dai burgemeester dat deuzie ook weer. Hai begunde n huil verhoal òf te steken, woar Jannie huilemoal NIKS van snapte.
Mor op t end begreep ze dat e heur n medaille wol geven. Ze docht eerst dat e dai van de Harpeler-rit bedoulde, mor dai haar ze allaank kregen. Toun zee e dat t was omdat ze Peter uut dat gat in t ies hoald haar! (Woar ze wel nait aal medailles veur opbedenken, ze zellen wel gonnent over had hebben docht ze).
Börgemeester spelde de medaille op heur pyama, fotogroaf muik nog wat foto’s en dou gongen ze weer vot. Peter bleef nog n zetje! De aander dag kwam e weer. Hai haar de kraande bie zuk. Jannie ston op de veurpagina; n verboasde kop mit roeg ongekamd hoar en n medaille op heur oale pyama.

Peter is nog veul voaker bie heur west, t is de ainege veziede dai ze nait vervelend vindt.

Jannie is bienoa weer beter en ze het n medaille kregen. Aal mit aal: toch goud òflopen.

(Noaschrift van de redaksie: Dit verhoal kreeg de eerste pries bie de Grunneger Schriefwedstried van gemainte Vlagtwedde in 1997 in de groep 13- tot 18-joaregen.)

Donderdag, 1-1-1996

Moi dagbouk,

Volgnde weeke vrijdag gait mien bruier Mark al mit Janneke traauwn. Janneke is hardstikke oardeg, want ze het mie ook al mit wiskunde holp’n.
Ik mag trouwn’s soam’n mit mien baide zusjes Janna en Gerda bruidsmeisje weez’n.
Mörg’n gai ik aan ‘d directeur vroagn’n of ik dan vrij mag, dat mag vast wel want vleed’n joar mog Marieke ook vrij dou heur zus ging traauwn.
Moar nou stop ik mit schriev’n, want ik mot mien Duuts nog leer’n.
Moi, Ina

Vrijdag, 2-1-1996

Moi,

k’Mag gain vrij van directeur!!!!
Moar hai ken de pot op!!!
k’ Goa gewoon spijbeln en ok ‘k loater straf krieg, kan mie ook gain sikkepit scheel’n!!!
k’ Wil toch zeker bie de bruuloft van mien bruier weez’n!!
Nou, moi hé, Ina.

Donderdag, 8-1-1996

Moi!

Mörg’n is de bruuloft al. k’ Heb teeg’n mien pa en ma zegt dat ik wel vrij mog.
Ik kan loater wel gewoon zegg’n da’k zaik was en mien pa en ma weg moss’n of vergeet’n warr’n te bell’n.
Ik kan ook nog t’eerste uur noar school goan en dan weg, dan stoa ik nait op zo’n absent’nbrafje, moar ze controleer’n elk uur dus dat helpt ook niks.
Moar ik verzin nog wel wat, k’heb nog n’dag de tied. k’ Wol dat al mörgn was…
Moi, Ina

Vrijdag, 9-1-1996

Moi!

De bruuloft was hardstikke tof!!! k’Heb nog bienoa op Janneke heur sluier trapt, t’is net goud goan, moar die sluier is ook zo laank!!
Janneke was hardstikke mooi, as ik ooit nog goa traaw’n wil’k ook zo’n jurk hebb’n.
Janneke kon traauw’ns de ringe ook nait om Mark zien vinger krieg’n. Doarom het hai t’zulf moar doan.
Jan mien andere bruier zee nog teeg’n mie dat ‘d directeur d’r ook luip, moar dat leuf ik nait, hai zegt ‘t vast om mie te pest’n. Hai wait noamelek dat ik eigelek nait vrij mog.
Moar nou stop ik want ik heb n’lamme aarm van t’schriev’n.
Moi, Ina

Moandag, 12-1-1996

Moi,

t’Was de directeur vrijdag wel (tís de buurman van Janneke). En hai het mie ook zain!
k’Mos vandoage bie hum komm’n en nou wil hai mie van school trapp’n!! k’Vind gemain, Tina spijbelt elke week wel n’keer en doar wordt nooit wat van zegt en dit is pas mien eerste keer. En dei vent was der zulf ook!!!
Mien pa en ma vind’n t’ook gemain en mörgn goan ze met dei rötkerel proat’n. k’Hoop da’k mag bliev’n.
Moi, Ina

Dinsdag, 13-1-1996
Half 6 s’mörg’ns

Moi, vandoage goan ze proat’n. k’Goa de hail dag doem’. Dus ken ik ook nait schriev’n.

6 uur s’oavends

K’MAG OP SCHOULE BLIEV’N!!! Vanmiddag het dei idioot zien ‘excuses’ aanbood’n. Hai proat wel kakkerig, jemig da’s nait normoal meer. En zien aftershave stinkt ook n’uur in de wind.
Volg’nd joar goat hai mit pensjoen, binn’ we doar ook weer van verlöst.
Moi, Ina.

Dit was n’gedailte uut het dagbouk van Ina Mulder.

(Noaschrift van de redaksie: Mit dit verhoal dee Wendy mit aan de eerste Grunneger schriefwedstried van de gemainte Vlagtwedde in 1996)

Dit verhoaltje gait over Tineke.
Tineke is zeuventien joar en woont sinds kört op koamers in t Stad.
Doar is ze hail bliede mit, want ze was strontzat van aal dat ìn en weer geraais.
En t is ook wel mooi, ze kent der n hail bult lu, aal dij bie heur op school zitten.
Dat is ‘s oavends best gezellig, allain t leren schut der wel es bie in.
Mor t huushollen, doar kin ze mor nait aan wennen, t is voak n boudel bie heur.
Òfwassen en dwaailen, das nog nait zo’n probleem, mor de rest!
t Eten brandt nog voak n moal aan en wat veur kruden moeke der aal in dut? Dat mout ze eerst nog wel n moal vroagen. Want heur vlees…? t Smoakt naargens noar. Gruinte oet blik of oet n potje dat wil gaauw.

Tineke het ook n bieboantje, bie de ‘Thuiszorg’. Dat vind ze mooi waark en veur n studentje is dat geld wel welkom, t Ainege noadail is dat ze soms ook in t weekend mout waarken, mor ja, je kìnnen dai lu toch nait op zundag de haile dag op berre loaten liggen.
Dus dat weekend kon Tineke nait noar huus. Doar was ze nait zo bliede mit, want noa n hail weeke in t stad is n weekendje in heur aigen dörp mir heur familie toch ook wel mooi. Veural heur twij lutje zussies, dij kìn ze mor stoer missen. De wichtertjes binnen veul jonger as Tineke, d olste, Ina, is aachte en de jongste, Gina, is zezze.

Ina is volgende weeke joareg. Tineke mout nog n kedootje veur heur kopen, moar ja, wat? Veul sinten het ze nait en woar krigst n mooi goedkoop kedootje?
Mor och, dat komt volgende weeke wel, eerst noar de wasserette, want een weekendje nait noar huus, tja, den moust dien aigen waske ook doun!
Hou zat dat ook al weer? Op huiveul groaden moust dai truien no wassen?
Nou ja, wie gokken t der moar op. t Zel wel goud kommen, moeke kin t ook, dus woarom ik nait?

t Weekend doarnoa is heur zussie joareg. Tineke gait dus gezelleg noar hoes tou, met t voele wasgoud! As heur zussie t kedopapier der ofscheurt kikt ze Tineke bliede aan: “Oh wat n mooie trui!!”
“Goh”, zegt pa, “dast dat kinst betoalen, mor t is wel n hail mooi kedo!”
Moeke kikt wat kritischer; “Haarstoe ook nait zo’n trui, Tineke?”

Oeps, foutje, wassen is toch moeilijker as ik dochte!

(Noaschrift van de redaksie: Mit dit verhoal dee Wendy mit aan de Grunneger Schriefwedstried van gemainte Vlagtwedde in 2000 in de groep 13- tot 18-joaregen.)

Wakker worn Annemarie, doe moust zo noar school.
Gaauw aantrekken, plak stoet eten en weg. Ze springt op fietse want zis al loat. Ze stekt weg over mor kikt nait goud oet.
De auto dai dr aan komt remt hail haard. Mor te loat. Annemarie ligt al boven op auto. Dokter is al beld. Een ambulance komt dr al aan (even loater). Ze ligt in t zaikenhoes, dokters stoan bie heur. Ze het bain broken. Mot aal gips om. Dan goat ze noar zoal.

t Is bezuikuur moetje komt dr al aan. As dai weer weg is komt zangclubje Dan schrikt Annemarie ze mot ja solo zingen, bie t zangfeest. Och, troost dirigent, das pas in feberwoarie en nou is t nog mor ain jannewoarie. Gelukkig moar, dan kan k em wel zingen. Want anders mag dai vervelende Susan em zingen. En dat wil k nait hebben denkt Annemarie.

Noa n poar weken mag ze weer noar hoes. Mor ze mag nog nait noar school. En ze het bain ook nog in t gips.
Mor ze meugen noam dr al wel opschrieven. Moar as ze weer noar school hèn mag mot ze wel inn rolstoule, want ze hebben gain krukken in heur moat. Mor dat vind Annemarie nait aarg. Want elkenaine wil heur steuten.

En dan komt de generoale repetitie van de zangclub. Annemarie zingt heul mooi. Mor ze zit nog steeds inn rolstoule. En dat is zo lastig met dai microfoon. As ze weer in hoes is zegt heur moetje: “Mörgen most noar t zaikenhoes hèn dan magt gips dr of”. “Wouw”, roupt Annemarie, “dan huif k ook nait steeds in dai rolstoule zitten”. Bliede gait Annemarie noar berre.

In t zaikenhoes monnen ze hail laank wachten. En dan vind Annemarie dai dokter ook nog n zeur en kletskouze. Moar t gips komt dr of en dast veurnoamste.
As ze weer in hoes binnen goat telefoon. t Is heur vriendin Marrianne zai zegt: “Mörgen hem we ja vrij van school omdat ze stoaken”. “Jo dat wait ik”, zegt Annemarie. “Jo en dirigent et mie beld hij wil t zingen nog es deurnemen”.
“Kenst doe mörgen om 10 uur” “O jewel das wel goud”, zegt Annemarie. “Nou tot mörgen dan moar he moi”. “Jo moi”.

De volgnde mörgen goan ze noar t buuthoes, want doar is de generoale repetitie. t Goat nou iets beter as vleden keer, mor dat mokt niks oet.
As ze de volgnde mörgen weer noar school monnen word dr deur de wichter van de zangclub naargens anders over sproken, want over n poar doagen is t zangfeest.
Ale wichter van de zangclub binnen zenuwachteg. Veural Annemarie want dai mot solo zingn.

Dai oavend goan ze noar t buurthoes t is dr hail drok. Annemarie heur pabbe en mamme en zus en bruiertje goan veuraan zitten.
Dan begunt feest. Eerst worn ze aalmoal welkom haiten. Dan worn dr n poar laidjes zongen. En dan komt Annemarie. Eerst hakkelt zen beetje omdat ze zenuwachteg is moar dan zingt ze hail mooi.
Ze kriegt n hartstikke haard applaus. As t feest òflopen is kriegt Annemarie bie hoes nog n reep sukkeloa. Ze vonden t feest aalmoal heul mooi.
En dit is t ende van t verhoal.

(Noaschrift van de redaksie: Dit verhoal kreeg de twijde pries bie de Grunneger Schriefwedstried van gemainte Stadsknoal in 1993, Wendy was dou 10 joar.)